impraeputiatus
impraepūtĭātus (inpr-), a, um, adj. [2. in-praeputiatus],
- having the prepuce, uncircumcised (eccl. Lat.), Tert. Monog. 11, acc. to Cor. 1, 7, 18.
im-praepūtiātus, a, um, mit unbeschnittener Vorhaut, unbeschnitten, Tert. de monog. 11.
impræpūtĭātus, a, um, incirconcis : Tert. Mon. 11.
Habens præputium, non circumcisus, ex Tertull. apud Laur. in Amalth.