About
Menu

impraepeditus

impraepĕdītus (inpr-), a, um, adj. [2. in-praepeditus],
  • unhindered (late Lat.): cursu tendentes, Amm.21, 5, 6. — Adv., without hinderance; in two forms.
    • A impraepedite abduxit, Amm.27, 10, 2. —
    • B impraepedito pergere, Amm.26, 6, 11.

Saved

Recent