impraestabilis
impraestābĭlis (inpr-), e, adj. [2. in - praestabilis],
- useless (late Lat.), Firm. Math. 8, 29 med.; Salv. Gub. Dei, 4, 11.
im-praestābilis, e (in u. praestabilis), untauglich, Firm. math. 8, 29, 10. Salv. de gub. dei 4, 11.
impræstābĭlĭs, e, bon à rien : Firm. Math. 8, 29 || non miséricordieux : Salv. Gub. 4, 11.
Dicentes Deum incuriosum, Deum non intendentem, Deum negligentem, Deum non gubernantem, ac per hoc immisericordem, et Impræstabilem, inhumanum, asperum, durum.Ubi Brassicanus
impræstabilemdictum a Salviano Deum opinatur,
qui nihil præstet pro rei dignitate.
Non placabilem, non propitium.