About Report a problem

Menu

impraemunitus

impraemunitus [2 in- + CL praemunire, infl. by praemonere] , not forearmed, not forewarned; b (w. obj. gen.). credebat se invalidos et ~os Normannos expugnare Found. Waltham 20; ne subito occurrentia ~um ledant Balsh. AD rec. 2 144; s1221 castellum de Fodringhe ‥, ~is hiis qui intus erant, insidiose occupavit W. Coventr. II 247.  b ut hujusmodi ~us oppositionis et ignarus satisfaciam Chr. Battle 73v.

Saved

Recent