incupidus
in-cŭpĭdus, a, um, adj.,
- very desirous: incupidiores liberūm, Afran. ap. Non. 496, 5 (Com. Fragm. v. 361 Rib.).
in-cupidus, a, um, sehr begierig, mit Genet., maiores vestri incupidiores liberûm fuere, Afran. com. 361.
incŭpĭdus, a, um, qui désire vivement [av. gén.] ; incupidior Afran. 361.