incuriosus
incuriosus, careless, negligent
in-cūrĭōsus, a, um, adj., careless, negligent (post-Aug.).
- I Act., careless, unconcerned, regardless, indifferent respecting any thing; constr. with gen., abl., in, or absol.
- α With gen.: proximorum incuriosi, Plin. Ep. 8, 20, 1: vetera extollimus, recentium incuriosi, Tac. A. 2, 88: famae, id. H. 1, 49: imperii proferendi, id. A. 4, 32: rerum antiquarum, Gell. 6, 5, 1.—
- β With abl.: serendis frugibus incuriosi, Tac. A. 14, 38; so id. ib. 4, 45; id. H. 2, 17.—
- γ With in: in capite comendo tam incuriosus, ut, etc., Suet. Aug. 79.—
- δ Absol.: inter gaudentes et incuriosos, Tac. H. 1, 34: quae praetermittere incuriosum videbatur, Sol. praef.: unde unguibus inuncet agnum incuriosum, heedless, off his guard, Ap. Flor. 1, p. 341, 9.—
- II Pass., careless, negligent, not made or done with care: finis, Tac. A. 6, 17: historia, Suet. Galb. 3.—Adv.: incūrĭōsē, carelessly, negligently: castra posita, Liv. 8, 38, 2: pacis modo, incuriose agere, id. 29, 3, 8; cf. (with abjecte): verbum positum, Gell. 2, 6, 1; 12, 14, 4; Tac. H. 1, 13 al.— Comp.: incuriosius cohortes agentes, Tac. H. 4, 28; Plin. 16, 26, 46, § 110; 13, 12, 25, § 81.
in-cūriōsus, a, um, I) aktiv = sorglos, unbekümmert, gleichgültig, fahrlässig, in capite comendo, Suet.: m. Abl., iuventā, Tac.: pace, Tac.: m. Dat. (= in betreff), melioribus, Tac.: serendis frugibus, Tac.: m. Genet., proximorum, Plin. ep.: periculi, Apul.: aetas incuriosa suorum, Tac. (vgl. Nipperd. Tac. ann. 14, 38. Heräus Tac. hist. 1, 49). – II) passiv = nachlässig, vernachlässigt, nachlässig behandelt, infrequens statio nostra incuriosaque tum ab armis, Sall. hist. fr. 4, 65 (66): inc. finis, Tac. ann. 6, 17: historia, Suet. Galb. 3, 3: agnus, mageres, Apul. flor. 2 extr. p. 3, 2 Kr.
inveniuntur quidam inter eos ‥ ebriosi et ~i vel venatores
haec ‥ non omnibus passim desidiosis ac vitae suae ~is referre volebat
fuit quidam avaricie pesti supra modum deditus ac per hoc salutis sue nimium ~us
[Beda ] fidei sane et ~e, sed dulcis fuit eloquentie
incūrĭōsus, (12) a, um, ¶ 1 qui nʼa pas de souci, indifférent, sans égard [avec gén.] : Plin. Min. Ep. 8, 20, 1 ; Tac. Ann. 2, 88 || [avec dat.] Tac. Ann. 14, 38 || [avec in abl.] Suet. Aug. 79 || pace incuriosus Tac. Ann. 4, 45, rendu négligent par la paix ¶ 2 sans soin, négligé : Tac. Ann. 6, 17 ; Suet. Galba 3.
- 1. (postklass.) zorgeloos, onbezorgd, onverschillig (abs.; mbt.: in m. abl.; gen.; dat.) [famae zich niet bekommerend om; rerum antiquarum; serendis frugibus bij het (uit)zaaien]; ➤ castra -e posita;
- 2. niet op zijn hoede, niet alert [milites; agnus];
- 3. verwaarloosd, zonder zorg behandeld [finis; historia].
in-cūriōsus
adj.,
- careless, negligent: suorum aetas, Ta.: serendis frugibus, Ta.