incunctatus
incunctātus and incontātus, a, um, adj. [2. in-cunctatus],
- undelayed: domum penetrant, without delay, Ap. Met. 5, 14, 7.
incunctātus (incontātus), a, um (in u. cunctor, contor), ungesäumt, Apul. met. 5, 14.
fructus laboris, per quem ‥ castrorum dominicorum propugnatoribus ‥ triumphalis egressus ~i vigoris levigatur
incūnctātus, a, um (in, cunctor), fait sans retard : Apul. M. 5, 14.