incunctanter
incunctanter, Adv. (incunctans), unweigerlich, ungesäumt, Komiker, Lact. u.a. (s. Bünem. Lact. 1, 15, 26).
[Fulgentius ] quia redemptor noster, inquit, auctor vitae, ideo a Petro apostolo perdocetur, quoniam Deus verus ~er, non autem nuncupativus credendus sit
scias me tam fidelem quam optatum tibi nuntium adesse, tu modo dictis meis fidem ‥ ~er adhibe
videtur ergo, immo ~er asseritur, quia ‥
miserunt ‥ pro domino suo ‥ ut ‥ ~er adveniret
de his quidem, quos ita plusquam belluina illa confecit immanitas, ~er dixerim quia ‥
scripturis beati Augustini non est necesse ~er adherere
si prior adesse non potuisset, suppriorem pro eo subrogari, ut vices prioris sui absentis ~er expleret
in eum [sc. hostem ] precepit irruere, captumque ~er vinculisque innexum ‥ in altum suspendere
sic cum ejus licentia ‥ iter ~er aggressus est
privilegium exemptionis sue ‥ nobis exhibeant ~er
cantando die noctuque ~er(
incūnctantĕr, (incunctans), sans hésitation : Lact. Inst. 6, 12.
- 1. zonder te aarzelen, onverwijld;
- 2. ongetwijfeld.
Instanter, apud Laur. in Amalth. ex Cath.