indiligens
indiligens, careless, heedless, negligent
in-dīlĭgens, tis, adj. (class., but not in Cic.).
- Act., careless, heedless, negligent: ne quis tractet illam indiligens, Plaut. Bacch. 2, 2, 23 (201): paterfamilias, Nep. Att. 4, 3; cf. Ter. Ad. 684.— Comp.: si indiligentiores fuerint, Caes. B. G. 7, 71, 3.— With gen.: rerum memoriae non indiligens, Gell. 15, 28, 1.—
- II Pass., neglected: hortus, Plin. 19, 14, 19, § 57.— Adv.: indīlĭ-genter, carelessly, heedlessly, negligently (class.): tutari patris bene parta, Ter. Phorm. 788: nihil ab eo indiligenter (factum), Cic. Att. 16, 3, 2.—Comp.: nostros praesidia indiligentius servaturos crediderant, Caes. B. G. 2, 33, 2: efferre, Varr. L. L. 8, § 51 Müll.
in-dīligēns, entis, I) aktiv = unachtsam, nachlässig, saumselig, nicht energisch, v. Pers., a) im allg.: vide quaeso, ne quis tractet illam (Bacchidem) indiligens, Plaut. Bacch. 201: si indiligentiores fuerint, Caes. b. G. 7, 71, 3. – m. Genet., memoriae rerum non indiligens, Gell. 15, 28, 1. – b) insbes., in Verwaltung des Hauswesens, Vermögens nachlässig, leichtsinnig, Komik. (s. Westerh. Ter. adelph. 4, 5, 50): u. so pater familias non ind., ein sorgsamer, Nep. Att. 4, 3. – II) passiv = vernachlässigt, hortus, Plin. 19, 57.
super negligentia sua et ~tioris custodie cautela sollicitiores
indīlĭgēns, (14) tis, ¶ 1 sans soin, négligent : Pl. Bacch. 201 ; -tior Cæs. G. 7, 71, 3 ; Nep. Att. 4, 3 ¶ 2 négligé : Plin. 19, 57.
- 1. achteloos, zorgeloos, onattent [homo; pater familias];
- 2. (Plin. Mai.) onverzorgd [hortus].
in-dīligēns tis, adj.
- with comp, careless, heedless, negligent: nimium, T.: pater familias, N.: si indiligentiores fuerint, Cs.