indiguus
indĭgŭus, a, um, adj. [indigeo], i. q. indigus,
- needing, in want (post-class.).—With gen.: opis, Paul. Nol. Carm. 27, 4; 16, 196. —With abl.: refectione virium, Ap. Met. 9, 12, 6.
indiguus, a, um (indigeo), bedürftig, m. Genet., Apul. met. 9, 12. Paul. Nol. 16, 196 u. 27, 4.
indĭgŭus, a, um, c. indigus : P. Nol. Carm. 16, 195 ; Apul. M. 9, 12.
Paulin. Nolan. carm. 27. 4.