indiligenter
indiligenter, carelessly, heedlessly, negligently
indīligenter, Adv. (indiligens), unachtsam, nachlässig, leichtsinnig, Plaut. mil. 28. Cic. de inv. 2, 11; ad Att. 16, 3, 2. – Compar. indīligentius, Caes. b. G. 2, 33, 2.
presbyter fortasse ~ius acerbitate fiagelli vulnus curat peccati
indīlĭgentĕr, (14) sans soin, négligemment : Pl. Mil. 28 ; Cic. Att. 16, 3, 2 ; -tius Cæs. G. 2, 33, 2.
indīligenter adv.with comp.
- indiligens, carelessly, heedlessly, negligently: nihil ab eo (factum): praesidia indiligentius servare, Cs.