indubitabiliter
indubitābiliter, Adv. (indubitabilis), a) unzweifelhaft, ohne Zweifel, Arnob. 5, 37. – b) unbedenklich, ind. pergens, Serv. Verg. Aen. 5, 2.
sicut supra digesta ratio ~iter [v. l. indubitanter ] probat
ad hoc enim res ista ~iter judicio Dei perducitur ut ‥
indŭbĭtābĭlĭtĕr, indubitablement : Arn. 5, 37.