indurativus

indurativus , causing to harden; b (as sb. n.) substance that causes to harden. [caliditas] mollium et liquidorum est ~a [Trevisa: he makþ harde], ut patet in ovo igni apposito, quia liquidioribus ‥ partibus resolutis ‥ indurescit [Trevisawexiþ hard] Bart. Angl. IV 1; [humiditas] est ‥ ~a accidentaliter [Trevisa: it makeþ þinges harde] Ib. IV 4 (v. gibbus 2a).  b per calorem actualem stiptici et ~i Gilb. VI f. 238v. 1.