indultus
indultus, a, um, Part., from indulgeo.
indultus, ūs, m. [indulgeo],
- leave, permission (late Lat.): indultu clementiae tuae scribere, Sid. Ep. 1, 11.
indultus, Abl. ū, m. (indulgeo), die Verwilligung, Sidon. epist. 1, 11, 13 u.a.
ea [sc. insula Wehta ] ‥ ~u regie munificentie potestati Wihtgari nepotis sui accessit
papa ‥ in imperatorem Frethericum sine aliqua palpatione, dissimulatione, vel dilationis ~u talem sententiam ‥ fulguravit
1 indultus, a, um, part. p. de indulgeo.
2 indultŭs, abl. ū, m. , concession, permission : Sid. Ep. 1, 11.