induperator
induperator, a commander-in-chief, emperor
induperātor, ōris, m., altlat. = imperator, Enn. ann. 83. 326. 347. 565*. Lucr. 4, 964; 5, 1225.
has tibi symphonias plectrat sophus, induperator [sc. Karole ]
induperatoris [sc. Sigismundi ] rumor datur advenientis
~or, imperator
imperator, -ris, quod etiam dicitur ~or, duo syllaba interposita causa euphoniae
hic ~or,a emperowre
indŭpĕrātor, arch. = imperator.
induperātor ōris, m
- indupero, old for impero, a commander-in-chief, emperor: barbarus, Iu.