indulgitas
indulgĭtas, ātis, f. [indulgeo],
- indulgence, for indulgentia (ante-class.): indulgitate victus, Sisenn. ap. Non. 126, 9: indulgitate liberum, Cael. ap. Serv. ad Verg. G. 2, 345.
indulgitās, ātis, f. (indulgeo) = indulgentia, Cael. Antip. 7. fr. 48 (bei Serv. Verg. georg. 2, 345). Sisenn. hist. 3. fr. 46 (b. Non. 126, 8).
indulgĭtās, ātis, f. (indulgeo), c. indulgentia : Cæl. Ant. d. Serv. Georg. 2, 345.
Indulgentia. Cœliusapud
Serv. ad 2.
G. 345. Consuetudine uxoris,
Indulgitateliberum.
Sisenn. apud
Non. 2. 439. Bassus assiduitate,
Indulgitatevictus.
Gloss. Philox.