About Report a problem

Menu

infirmatorius

infirmatorius [cf. infirmare, infirmatio] 1 (leg.) invalidatory, annulling. c1292 sentencia ~ia in eadem causa appellacionis SelCCant 679; c1520 sententiam diffinitivam ~iam ‥ tulit Form. S. Andr. I 68; 1543 sententia in causa appellacionis nobilis domine E. F. et A. I. de eodem pro suo interesse contra J. K. ‥ partim confirmatoria partimque ~ia Offic. S. Andr. 146. 2 (as sb. n., mon.) infirmary. V. et. infirmitorius 2. c1119 ad servientes coquine et pistrini et bracini et orti et vinee et ~ii et portarii ‥ xxx s. Ch. Westm. 339; 1259 patibulum quod est in capella ~ii Westmonasterii Cl 366; 1266 de ~io nostro et capella et aliis terris Inchaffray 81; in ~io a fratribus pro una lagena vini ‥ fuit conductus Hist. Roff. 373; ~ium ‥ monachorum incepit Meaux I 433; a fermory, infirmarium, ~ium, misocomium, valitudinarium CathA.

Saved

Recent