inoppidatus
ĭn-oppĭdātus, a, um, adj.,
- that has no town, not dwelling in a town (late Lat.): Gabalitani sparsi, inoppidati, Sid. Ep. 5, 13; cf.: inoppidatus ἀοίκητος, Gloss. Philox.
inoppidātus, a, um (in u. oppidum), keine Stadt habend, -bewohnend, Sidon. epist. 5, 13, 2.
ĭnoppĭdātus, a, um, qui nʼa pas de ville : Sid. Ep. 5, 13.
Quos singulos sparsos, Inoppidatos, nunc inauditis indictionum generibus exhaurit, etc.