inopportune
inopportūnē, Adv. (inopportunus), ungelegen, Augustin. c. Faust. 22, 72 in.; qu. euang. 2, 18.
si legitime contendere speras legitime certa, oportune inoportune insta, et fiducialiter persevera(
ĭnopportūnē, mal à propos : Aug. Faust. 22, 72.