inopportunitas
inopportūnitās, ātis, f. (inopportunus), die ungelegene (ungünstige) Zeit, navigationis, Idac. chron. ad ann. a Chr. nat. 467.
denuo illis de loci conquerentibus inoportunitate ‥
premissis per te inique et sinistre ex ~ate quadam aut potius surreptione ‥ impetratis
singulos excessus et ~ates [v. l. importunitates; ] ‥ contra vestram commiserat dignitatem, R. Howd. II 26 : ~ates Fl. Worc. Cont. B 149
rex Navarre audiens damna et ~ates quas rex Castelle et rex Arragonie sibi et terre sue faciebant
volentes ‥ incommoditatibus, ~atibus et inconvenientiis ‥ obviare
Eodem anno Sanctius Rex Navarræ audiens damna et Inopportunitates, quas Adephonsus Rex Castellæ... sibi et terræ suæ faciebant, qui illam fere totam occupaverant, recessit ab Africa et venit in terram suam.
Dux vero magnus Richardus, infirmitatis aggravatus Inopportunitate, etc.
Illam donacionem vel assignacionem, sub quacumque verborum forma factam, vel quæ fieri contingeret in futurum, quacumque auctoritate racioneque sive causa, tanquam per inadvertenciam seu per Inoportunitatem et sub falsis suggestionibus impetratam, cassamus.Libert. villæ Brager. ann. 1334. in Reg. 70. Chartoph. reg. ch. 330 :
Item si quis bonus homo et boni status, propter Inopportunitatem cujusdam vilis personæ, motus dixerit seu vocaverit dictam vilem personam seu modici status ribaldam seu ribaldum, etc.