inordinatus
inordinatus, not arranged, disordered, irregular
Could not find inordinatumque in Logeion dictionaries.
inordinatumque Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of inordinatus
inordinatumque Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular of inordino
ĭn-ordĭnātus, a, um, adj.,
- not arranged, disordered, irregular: inordinati et incompositi milites, Liv. 22, 50, 8: hostes, id. 35, 29, 5: inordinati in proelium ruunt, id. 23, 27, 5: ordo, Ap. Met. 2, 9, 16 Oud. — Sup.: inordinatissimi pili, Plin. 22, 22, 45, § 91.—In neutr. absol.: idque ex inordinato in ordinem adduxit, disorder, Cic. Univ. 3, 7; Quint. 1, 10, 46; 8, 2, 23; 10, 4, 1.—Adv. in two forms.
- 1 ĭnordĭnātē, irregularly: febres redire, Cels. 3, 3; so 1, 4. —
- 2 ĭnordĭnātim, irregularly: acies non inordinatim incedebant, Amm.19, 7, 3.
in-ōrdinātus, a, um, nicht geordnet, v. Soldaten = nicht in Reih und Glied stehend od. marschierend (dagegen incompositus = nicht in wohlgeordneten, d.i. geschlossenen Abteilungen), dispersi, inordinati exibant, Liv.: inordinati atque incompositi obstrepunt portis, in völliger Unordnung, Liv.: u. so. exercitus incompositus inordinatusque incedit, Liv.: exercitum incompositum inordinatumque procedere, Curt.; vgl. Heerw. Liv. 22, 50, 8. Fabri Liv. 23, 27, 5. – subst., inōrdinātum, ī, n., die Unordnung, ex inordinato in ordinem adducere, Cic. Tim. 9: sciens ordinatorum fortunam confusis inordinatisque praestare, Chalcid. Tim. 30 A.
corpora ‥ non transparentia habent paucos poros ‥ ~os in tortuositate
si quis a sompno excitetur subito ‥ pulsus velox, spissus, tremens et ~us ‥ invenitur
videamus quid evangelica tuba mundo personans ~is sacerdotibus eloquatur
ex ~a et indisciplinata multitudine sacerdotum
congregati sunt hominesin armes et quasi dementes in maximo turpissimo et ~issimo numero quorum capitanei fuerunt ‥
eum ‥ gentis asperitas, barbara lingua, mores inversi, ritus ~us non prevalebant a predicando repellere
odor autem, qui non intrinsecus sicut sapor sed extrinsecus sicut odor sentitur, est habitus ~us aut sermo incompositus aut gestus inconveniens
quociens suspicantur se inventuros aliquid negligencie aut gestus ~i
casuum ~a volubilitate
cogitationum turba ~arum
si duodecim ordinati viri sapientes defuerint, duodecim clericorum ~orum consilium prevaleat(
quod concupiscencia ~a insit nobis patet ex hoc
qui [sc. Edwardus II ] ‥ Petrum ~a affectione dilexit
propter ~um amorem excessus beatitudinis
quorundam hominum ~a brutalitas
~is faminibus
tanquam confuso ~oque strepitu
absit ‥ ut in claustro festis diebus cum os tuum ad loquendum aperies, loquacitatem in eodem ore tuo ~am assumas
calor ~us(v.
quodsi hec voluntas ‥ diabolo se injunxerit, ejus recipiendo suggestionem velut ~um semen, adultera mater ‥ filios adulterinos, i. e. vitia ‥, generat
~ius sit mittere [litteras aut aliquod munus ] quam accipere
ista sunt ~a claustralibus, nisi sint de permissione abbatis, viz. culcita, sarplerium, tapetum
cum rationalis creatura liberum habeat arbitrium teneaturque spontanee obedire suo creatori, injustum et ~um beatitudinis bonum tribui rationali creature inobedienti
ad Romanam curiam obstantibus premissis ~is impedimentis per te ‥ adhibitis recursum ‥ habere non potuissemus
numquam ‥ invenitur inmundiciem Deo placuisse quamquam paupertas voluntaria et ~us exterius sibi placuerint
ĭnōrdĭnātus, (14) a, um, en débandade, non rangé, en désordre : Liv. 22, 50, 8 ; 23, 27, 5 || inordinatum, ī, n. , désordre : Cic. Tim. 7 ; Quint. 1, 10, 46 ; 10, 4, 1 || -tissimus Plin. 22, 91.
sans avoir donné ordre à ses affaires,
Si Inordinatus moriens filios legitimos non reliquerit.Will. Tyrius lib. 12. cap. 25 :
Ubi Veneticus ordinatus vel Inordinatus, quod nos sine lingua dicimus, obierit.Ubi
mori sine lingua, nihil aliud est, quam
mori sine fabula, in lege Wisigoth. sive
Morir sen fabla, tabulis testamenti non confectis.
Propter imbecillitatem non potens, vel nolens loqui, ut loquitur Matthæus Westmon. ann. 1246. Adde Concilium Toletanum IX. can. 4. Vide Fabula, Indispositus, et Intestatus.
Visitavimus prioratum S. Martini de Gisortio. Invenimus quod monachi... habebant pellicias Inordinatas... Præcepimus quod... pellicias Inordinatas... removerent.
in-ōrdinātus
adj.,
- not arranged, disordered, irregular: milites, L.: inordinati in proelium ruunt, L.—As substn.: idque ex inordinato in ordinem adduxit, disorder.