About Report a problem

Menu

impetus

impetus, an attack, assault, onset

BWL

infestis signis impetum fecerunt
with hostile standards they made an attack
impetu magis quam consilio
on an impulse more than with deliberation

Frieze-Dennison Vergil

impetus , ūs, m.: an attack; a strong impulsion; pressure, impulse, impetus, 5.219; vehemence, violence, 2.74. (impetō, attack)

Could not find inpetum in Logeion dictionaries.

inpetum Noun: masculine accusative singular of impetus

See inpetum in Morpho

impĕtus (inp-), ūs (dat. impetu, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 3; no gen. plur.; abl. impetibus, Lucr. 1, 293; v. also impes), m. [impeto], an attack, assault, onset (freq. and class.; in sing. and plur. equally common).
  • I Lit.
    • A In gen.: incursio atque impetus armatorum, Cic. Caecin. 15, 44: gladiis destrictis in eos impetum fecerunt, Caes. B. G. 1, 25, 2: impetum facere in aliquem, id. ib. 1, 46 fin.; Hirt. B. G. 8, 18, 4: in agros, Liv. 1, 5, 4: ad regem, id. 1, 5, 7; cf.: in hostes, Caes. B. G. 1, 22, 3: dare impetum in aliquem, Liv. 4, 28, 1; 2, 19, 7: capere impetum in aliquem, Plin. 9, 30, 48, § 91: hostes impetu facto celeriter nostros perturbaverunt, Caes. B. G. 4, 12, 1: oppidum magno impetu oppugnare, id. ib. 2, 6: primo hostium impetu pulsi, id. ib. 2, 24, 1: impetus gladiorum excipere, id. ib. 1, 52, 4: impetum sustinere, id. ib. 3, 2, 4: ferre impetum, id. ib. 3, 19, 3: fracto impetu levissimi hominis, Cic. Fam. 1, 5, b, 2: impetum propulsare, id. Mur. 1, 2: nec primum quidem impetum, nec secundum, nec tertium, sustinere potuerunt, Flor. 3, 3, 4; Liv. 33, 36, 11: uno impetu, Curt. 8, 14, 18; Lact. 3, 26, 10; 5, 4, 1: coërcere, Plin. 17, 22, 35, § 180: aquarum domare, id. 31, 6, 31, § 58: nec tantum (cupiditates) in alios caeco impetu incurrunt, etc., Cic. Fin. 1, 13, 44.— Poet.: biformato impetu Centaurus, with double-shaped attack, Cic. poët. Tusc. 2, 8fin.; v. biformatus.—
    • B In partic.
      • 1 In medic. lang., an attack of a disease, a fit, paroxysm: febris, Cels. 2, 15: pituitae, Plin. 28, 12, 50, § 183: coeliacorum, id. 20, 14, 53, § 148: oculorum, i. e. inflammation, id. 20, 3, 8, § 16: thymum e vino tumores et impetus tollit, id. 21, 21, 89, § 157; so absol., id. 22, 25, 58, § 122. —
      • 2 In mechanics, the pressure of a load, Vitr. 6, 3.—
  • II Transf., in gen. (without reference to an object), violent impulse, violent or rapid motion, impetus, impetuosity, violence, fury, vehemence, vigor, force.
    • A Physical: labitur uncta carina, volat super impetus undas, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 379 Vahl.): in magno impetu maris atque aperto, Caes. B. G. 3, 8, 1: Hebri, Phaedr. 3, prol. 59: impetus caeli, i.e. rapid motion, Cic. N. D. 2, 38, 97; Lucr. 5, 200. — Hence also poet.: quieti corpus nocturno impetu Dedi, in the nocturnal revolution, i.e. in the night, Att. ap. Cic. Div. 1, 22, 44: impetus ipse animaï Et fera vis venti, Lucr. 6, 591; cf.: tantos impetus ventorum sustinere, Caes. B. G. 3, 13, 6.—
    • B Mental, impulse, vehemence, ardor, passion, etc.
          • α Sing.: repentino quodam impetu animi incitatus, internal pressure, impulse, Cic. Off. 1, 15, 49; cf.: ut tota mente omnique animi impetu in rem publicam incumbas, id. Fam. 10, 5, 2; id. Att. 11, 5, 1: impetu magis quam consilio, Liv. 42, 29, 11: aliter in oratione nec impetus ullus nec vis esse potest, Cic. Or. 68, 229; cf.: ad omnem impetum dicendi, id. Deiot. 2, 5: actiones quae recitantur impetum omnem caloremque perdunt, Plin. Ep. 2, 19, 2: resumere impetum fractum omissumque, id. ib. 7, 9, 6: adulescens impetus ad bella maximi, Vell. 2, 55, 2: est prudentis, sustinere ut currum sic impetum benevolentiae, Cic. Lael. 17, 63: divinus impetus, id. Div. 1, 49, 111: si ex hoc impetu rerum nihil prolatando remittitur, Liv. 37, 19, 5: donec impetus famae et favor exercitus languesceret, Tac. Agr. 39 fin.: est mihi per saevas impetus ire feras, I feel an impulse, Ov. H. 4, 38: Bessus occidendi protinus regis impetum ceperat, had formed a sudden purpose, Curt. 5, 12, 1: statim moriendi impetum cepit, Suet. Oth. 9.— Prov.: Da spatium tenuemque moram, male cuncta ministrat impetus, haste makes waste, Stat. Th. 10, 704 sq.—
          • β Plur.: animalia, quae habent suos impetus et rerum appetitus, impulses, instincts, Cic. Off. 2, 3, 11: an fortitudo, nisi insanire coeperit, impetus suos non habebit? id. Tusc. 4, 22, 50: temperantia est rationis in libidinem atque in alios non rectos impetus animi firma et moderata dominatio, id. Inv. 2, 54, 164: insanos atque indomitos impetus vulgi cohibere, id. Rep. 1, 5.

Saved

Recent