insitor
insitor, an ingrafter
insĭtor, ōris, m. [1. insero],
- an ingrafter, grafter, Prop. 4 (5), 2, 17; Plin. 18, 33, 76, § 329.
īnsitor, ōris, m. (insero, evi), der Pfropfer, Prop. 4, 2, 17. Plin. 18, 329. – als Gottheit, der Gott des Pfropfens, Serv. Verg. georg. 1, 21.
novissime quidem excisi et nos de oleastro tueque gratis inserti radici, pinguedinis tue sola gratia per boni artem ~oris facti participes
nequicie pater, invidie sator, insitor omnis / spurcicie, sanie vivida membra rapit
īnsĭtŏr, (15) ōris, m. (insero 2), greffeur : Plin. 18, 329 ; Prop. 4, 2, 17 || divinité présidant à la greffe : Serv. Georg. 1, 21.
insitor ōris, m
- 1 SA-, an ingrafter, Pr.