insociabilis
insociabilis, without social ties, not to be bound in friendship, unsociable
in-sŏcĭābĭlis, e, adj.,
- that cannot be joined together, unsociable, incompatible (mostly post-Aug.): gens, Liv. 37, 1: diversae, insociabilesque naturae arborum, Plin. 17, 19, 30, § 137: anum insociabilem nurui efficiebat, Tac. A. 4, 12 fin.: regnum (with discordiae), id. ib. 13, 17; 15, 68.
īn-sociābilis, e, unvereinbar, unverträglich, indomita et ins. gens, Liv.: regnum, Tac. u. Curt. – m. Dat., nurui, Tac.: homines generi humano insociabiles, nicht umgänglich, Liv.
~e
quod totum potest dici relatio. nam quoniam Filius existit de Deo nascendo, et Spiritus Sanctus procedendo, ipsa diversitate nativitatis et processionis referuntur ad invicem, ut diversi et alii ab invicem; et quando substantia habet esse de substantia, duae fiunt ibi relationes ~es, si secundum illas nomina ponantur substantiae
quomodo indivisibilis unitas et ~is pluralitas in Deo ad invicem se habeant inquiramus
īnsŏcĭābĭlis, (14) e, insociable, quʼon ne peut associer à, incompatible [avec dat.] : Liv. 27, 39, 8 ; Plin. 17, 137 ; Tac. Ann. 4, 12 || insociabile regnum Tac. Ann. 13, 17, pouvoir quʼon ne peut se partager.
īn-sociābilis e, adj.,
- without social ties, not to be bound in friendship, unsociable: gens, L.: homines omni generi humano, L.