insitum
insĭtum, i, n., v. 1. insero fin.
quaero ‥, cum ~a trunco inseritur, qua de causa totus fructus insite naturam sequatur
~am fractam
et pro ~is in clauso regis emptis iij s.
in ixxx ~is emptis et plantandis
ad ~as emendas et plantandas ‥ in gardino nostro
insitand’ nova ~a(v.
in ~is emptis ad plantandum in novo gardino(
[in inci ]tis pir’ emptis ad novum gardinum ‥ in predictis incitis assartandis et cariandis usque Esserugg’ ‥ in xij hominibus locatis ‥ ad plantand’ predictas incitas
in aqua portanda ad incitas et herbar’
īnsĭtum, ī, n. (insitus 1), greffon : Col. Rust. 5, 11, 8.