intellegibiliter
intellegibiliter, Adv. (intellegibilis), verständlich, begreiflich, denkbar (Ggstz. sensibiliter), Chalcid. Tim. 137. Augustin. epist. 13, 3 u.a. Eccl.: Compar., intellegibilius exponere, Gromat. vet. 1, 9.
dicens omnino ~iter
noluerunt vel forte nescierunt ~iter intimare qui ‥ advenissent
ordinaciones nostre plene et plane distincte et ~iter ‥ legantur publice(
singulis annis perpetuo ~iter [decretum ] publicare teneantur
indicibiliter ammiror humanam vesaniam quod non verentur homines coram Deo ‥ tam scienter et ~iter mendacia fingere
si ~iter resolventes exuamus materiam Cleonis a formis quousque intelligamus ipsam solam et primam, primo tollemus per intellectum formam qua est Cleo vel iste homo
intellĕgĭbĭlĭtĕr, intelligiblement : Aug. Ep. 13, 3 ; Chalc. Tim. 137 || -bilius Grom. 1, 9.