intemperies
intemperies, want of moderation, irregularity, excess, inclemency
in-tempĕrĭes, ēi, f., intemperateness, inclemency.
- I Lit.: caeli, Liv. 8, 18: aquarum, immoderate rains, id. 3, 31.— Hence, transf., a tempest, storm, i.e. calamity: intemperies modo in nostram advenit domum, Plaut. Capt. 4, 4, 3 (911).—
- II Trop.
- A Intemperate behavior, outrageous conduct, fury, madness, insanity, folly: amici, Cic. Att. 4, 6: cohortium, Tac. H. 1, 64: mulierum, Gell. 1, 23, 11: intemperies ista quae μελαγχολία dicitur, id. 18, 7, 4.—Plur.: has ejus (Xanthippes) intemperies in maritum demirari, Gell. 1, 17, 2. —
- B In gen., intemperance: ebrietatis, Just. 12, 13, 10.
in-temperiēs, ēī, f., die ungemäßigte Beschaffenheit, I) von der Witterung, solis aut anni, zu große Hitze oder schlechtes Wetter des Jahres, Colum.: caeli, ungewöhnliche Beschaffenheit der Luft, Tac., wechselnde, ungesunde Witterung, ungünstiges Klima, Liv.: aquarum, maßlose Regengüsse, Liv.: verna intemperies (die unbeständige Frühlingswitterung) varians calores frigoraque, Liv. – II) übtr.: A) ein Ungewitter = ein Unglück, intemperies modo in nostram advenit domum, Plaut. capt. 911. – B) der Mangel an Mäßigung, das ungemäßigte (ungestüme) Betragen, der Übermut, die Widersetzlichkeit, illius amici, Cic. ep.: mulierum, Gell.: cohortium, Tac.: Plur., has eius (Xanthippes) intemperies in maritum Alcibiades demiratus, Gell. 1, 17, 2. – C) die ungezügelte Begierde, Ausschweifung, unius ex illis viris, Cic. de rep. 3, 63: ebrietatis (in der Trunkenheit), Iustin. 12, 13, 10.
verebatur ‥ locorum asperitatem, hiemis ~iem
temporis ~ies
propter eris ~iem
hiberni ~ies frigoris
pluvia et vento et alia ~ie
per maris ~iem(v. 3
per maris ~iem diversimode diruta
carrakam J. que per maris ~iem naufragata fuit
queritur pio affectu vestra excellentia quod mea ~ies tranquillitatem animi domini mei regis ‥ turbaverit
[diabolus ] illos ‥ amittere incipit, quos pro carnis ~ie lugere jam conspicit
gule ~iei
quorundam spiritus, qui apud inferos suppliciis sunt mancipati, nunc de frigidis ad calida, nunc de calidis ad frigida ob eorum ~iem et suam inconstanciam transferri
omne ‥ temperatum qualibet ~ie superflua corrumpitur
intempĕrĭēs, (12) ēī, f. , ¶ 1 état déréglé, excessif, immodéré de qqch. : cæli Liv. 8, 18, 1, inclémence de lʼatmosphère, intempérie ; aquarum Liv. 3, 31, 1, excès de pluies ; ex verna intempérie Liv. 22, 2, 10, à la suite des intempéries du printemps || orage, calamité : Pl. Capt. 911 ¶ 2 [fig.] caprices, humeur mal équilibrée : Cic. Att. 4, 6, 3 ; Gell. 1, 23, 11 ; 1, 17, 2 ; 18, 7, 4 || indiscipline, insubordination : Tac. H. 1, 64.
- 1. overmaat [solis van zonnewarmte; aquarum overmatige regenval];
- 2. onstuimigheid, gebrek aan zelfbeheersing [exercitūs];
- 3. (metaf.) onbestendigheid v.h. weer [verna in het voorjaar]; (Plaut.) onweer = ongeluk.
(in-temperiēs) — (only acc.and abl.), f
- want of moderation, irregularity, excess, inclemency: caeli, L.: aquarum, immoderate rains, L.— Fig., of conduct, excess, outrage, fury: amici: unius: cohortium, Ta.