intemperanter

intemperanter, Adv. (intemperans), a) maßlos, ohne Mäßigung, ohne Maß im Benehmen, ungebührlich, unbesonnen, schrankenlos, ungestüm, int. abuti et otio et litteris, Cic.: intemperantius sequi, Liv.: intemperantius opibus suis uti, Cic.: id apud omnes intemperantissime gloriari, Apul. – b) unmäßig in Begierden u. Neigungen, concupiscere, Nep.: intemperantius haurire, Curt.

intemperanter [CL] , without moderation, excessively. ut ‥ ei, si quid ~ius justo egisset, veniam darent Hist. Abb. Jarrow 23; inconditis ‥ eduliis ~er usi sunt Ord. Vit. XIII 26 p. 73 (v. diarria a); in desideriis copiose possidendi, et si non ~er utendi G. Hoyland Ascet. 280A; quedam cibaria ‥ aliquantulum ~ius sumpsit Coggesh. Visio 31.

intempĕrantĕr, (12) sans retenue, sans mesure, excessivement, immodérément : Cic. Tusc. 1, 6 || -tius Cic. Phil. 5, 48 ; Liv. 31, 37, 6 ; -tissime Apul. Apol. 74.

intemperanter . adv. c.
無度然。

Suggest a Translation
See an image

intemperanter adv.with comp.

• intemperans, immoderately, extravagantly, intemperately: abuti otio: intemperantius opibus suis uti: aviditate caedis intemperantius secuti, too rashly, Cs.