intemerate
intĕmĕrātē, adv., v. intemeratus fin.
intemerātē, Adv. (intemeratus), unverfälscht, Cod. Theod. 15, 5, 3.
nostram nobis Mildretham ~e relinquant
intĕmĕrātē (intemeratus), sans être gâté : Cod. Th. 15, 5, 3.