intempestus
intempestus, unseasonable, unpropitious, dark
intempestus , a, um: unseasonable; unpleasant; gloomy, dark, 3.587; of unhealthy atmosphere or climate, malarious, unhealthy, 10.184.
intempestus, a, um, adj. [2. in-tempus], unseasonable.
- I Lit.: intempesta nox, the dead of night, Cic. Phil. 1, 3; id. Pis. 38; id. Verr. 2, 4, 43, § 94; Verg. A. 3, 587; id. G. 1, 247 al.; cf. Varr. L. L. 6, § 7; 7, § 72: nox intempesta, quae non habet idoneum tempus rebus gerendis, Macr. S. 1, 3, p. 209 Bip.—Hence, personified: intempesta silet Nox, dismal Night, the mother of the Furies, Verg. A. 12, 846.—
- II Transf.
- A Unwholesome, unhealthy: Graviscae, Verg. A. 10, 184.—
- B Stormy, tempestuous: Tonans, Stat. Th. 2, 153.
in-tempestus, a, um (in u. *tempestus, v. tempus gebildet wie scelestus v. scelus), »ungünstig der Zeit od. der Witterung nach«, I) der Zeit nach: int. nox, »die tiefe, totenstille Nacht«, die nicht durch Handlungen der Menschen in Zeitabschnitte eingeteilt wird, Enn. bei Varro, Cic. u a. – personifiziert, Nox intempesta (die unheimliche Nacht), die Mutter der Furien, Verg. Aen. 12, 846. – II) der Witterung nach, a) ungesund, Graviscae, Verg. Aen. 10, 184. – b) stürmisch, Tonans, Stat. Theb. 2, 154.
~ae noctis conticinio angelus ‥ virum Dei de ‥ lautumiae squaloribus eripuit
vidit ‥ ~a nocte ‥ adpropinquantem sibi hominem
~ae noctis silentio
omnia nocte †intempestas ubruisti [l. ~a subruisti ]
†in tempeste [l. ~e ] noctis silentio, cum ‥ sopori membra dedissent
noctis ~o [gl.: i. e. sereno; i. e. sereno vel medio vel inactuoso, cf. ] temporeIsid. Etym. V 31. 9
~a noctis quiete
nocturnae caecitatis latibula ‥ vij partibus singillatim sequestratis dirimuntur, hoc est conticinio, ~o, crepusculo, etc. [cf. ]Isid. Etym. V 31. 4
hoc ~um,mydnytha
sepe etenim fatigatio secuta est desuper natura, que sanitatem ~am doloribus obduxerit(
intempestus, (12) a, um, ¶ 1 [en parl. du temps] défavorable, qui nʼest pas propre à lʼaction, qui ne permet pas de faire qqch., cf. Serv. En. 2, 268 ; [dʼoù] nox intempesta Cic. Verr. 2, 4, 94, le milieu de la nuit, une nuit profonde, cf. Cic. Phil. 1, 8 ; Virg. En. 3, 587 ¶ 2 défavorable, malsain : Virg. En. 10, 184 || orageux : Stat. Th. 2, 153.
- 1. ontijdig [nox het holst v.d. nacht];
- 2. (poët.) (metaf.) stormachtig, ongezond; ➤ -ae Graviscae (Verg.).
intempestus
adj.
- 2 in+tempus, unseasonable, unpropitious, dark: nox, the dead of night.— Person.: intempesta silet Nox, dismal Night(mother of the Furies), V.—Unwholesome, unhealthy: Graviscae, V.