About
Menu

intemperatus

intemperatus, excessive

in-tempĕrātus, a, um, adj., untempered, inclement.
  • I Lit.: quid ad caeli naturam intemperatius, Sen. Cons. ad Helv. 6; hence: intemperatum vinum, unmixed wine, Cael. Aur. Acut. 3, 17, § 158.—
  • II Trop., immoderate, intemperate: benevolentia, Cic. Lael. 20.— Adv.: intempĕ-rātē, intemperately: immoderate et intemperate vivere, Cic. Univ. 12.

Saved

Recent