intemperate
intemperate, intemperately
intempĕrātē, adv., v. intemperatus fin.
intemperātē, Adv. (intemperatus), maßlos, ohne Maß, übertrieben, immoderate et intemperate vivere, Cic.: eis est usus intemperatius, Cic.
hic amasius ‥ i. ille qui inmoderate amat, vel etiam qui ~e amatur
hic calcitro ‥ i. rusticus qui ~e calcat
equi jacturam ~e plangit
intempĕrātē, sans retenue Cic. Tim. 45 || -tius Cic. Or. 175, avec trop peu de mesure.
intemperātē
adv.
- intemperatus, intemperately: vivere.