invocatus
invocatus2, uncalled, without a summons
Could not find invocatum in Logeion dictionaries.
invocatum Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular, Noun: masculine accusative singular of invocatus
invocatum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular of invoco
- Uncalled (class.): imagines rerum, Cic. N. D. 1, 38, 108: ego ad subsellia rei occurro, id. Fam. 8, 8, 1.—
- II Uninvited: invocatus soleo esse in convivio, Plaut. Capt. 1, 1, 2 (70): ut mihi ... invocato sit locus semper, Ter. Eun. 1058: cotidie sic ei cena coquebatur, ut quos invocatos vidisset in foro, omnes devocaret, Nep. Cim. 4, 3; Vitr. 6, 8.
- a non-summoning: si injussu atque invocatu meo (verba) venerint, without my summons, Fronto ad Verum, ep. 1.
- P. of invoco.
- uncalled, without a summons: ad dormientem veniunt (imagines) invocatae.—Uninvited, without an invitation: ut mihi . . . invocato sit locus, T.: ut quos invocatos vidisset in foro, omnes devocaret, N.