maereo
maereo, to be sad, be mournful, mourn, grieve, lament
BWL
friends mourn at your suffering
Frieze-Dennison Vergil
Could not find maereret in Logeion dictionaries.
maereret Verb: imperfect active subjunctive 3rd singular of maereo
- I Neutr., to be sad or mournful, to mourn, grieve, lament (class.; cf.: doleo, lugeo, angor): cum immolanda Iphigenia tristis Calchas esset, maestior Ulixes, maereret Menelaüs, Cic. Or. 22, 74: nemo maeret suo incommodo; dolent fortasse et anguntur, mourns over his own misfortune, id. Tusc. 1, 13, 30: cum omnes boni abditi inclusique maererent, id. Pis. 9 fin.: vos taciti maerebatis, id. Sest. 39, 84: homines alienis bonis maerentes, id. Balb. 25, 56: qui (amici) tuo dolore maerent, Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 6: maereat haec genero, maereat illa viro, Tib. 3, 2, 14: sedatio maerendi, Cic. Tusc. 3, 27, 65: intellectumque nihil profici maerendo, id. ib. § 64.— Impers. pass.: maeretur, fletur, lamentatur diebus plusculis, Ap. Met. 4, 33, 11.—
- II Act., to mourn over, bemoan, lament, bewail any thing (class.): filii mortem, Cic. Tusc. 1, 48, 115; 1, 44, 105: mortem perditorum civium, id. Sest. 17, 39: rei publicae calamitatem, id. ib. 14, 32: casum ejusmodi, id. Fam. 14, 2, 2: illud maereo, id. Q. Fr. 1, 3, 10: talia maerens, thus lamenting, Ov. M. 1, 664.—
- β With acc. and inf.: qui patriam nimium tarde concidere maererent, Cic. Sest. 11, 25: corpora Graiorum maerebat mandier igni, Matius ap. Varr. L. L. 7, § 95 Müll. N. cr.
- —Hence, maerens (moer-), entis, P. a., mourning, lamenting, mournful, sad: maerentes, flentes, lacrimantes, commiserantes, Enn. ap. Diom. p. 442 P. (Ann. v. 107 Vahl.): quis Sullam nisi maerentem, demissum, afflictumque vidit? Cic. Sull. 26, 74: hunc cum afflictum, debilitatum, maerentem viderem, id. de Or. 2, 47, 195: nunc domo maerens ad rem publicam confugere possum, id. Fam. 4, 6, 2: interque maerentes amicos Egregius properaret exsul, Hor. C. 3, 5, 47: dictis maerentia pectora mulcet, Verg. A. 1, 197: fletus maerens, mournful lamentation, Cic. Tusc. 1, 13, 30.—Sup.: mater maerentissima, Inscr. Mur. 1229, 7.
➳ pf. mærui Vop. Car. 1, 4 ; cf. Prisc. Gramm. 8, 60.
- 1. betreuren [casum; filii mortem];
- 2. (poët.) weemoedig uitroepen [talia].
- MIS-, to be sad, be mournful, mourn, grieve, lament: cum maereret Menelaus: alienis bonis: genero, Tb.: nihil profici maerendo: domo vacuā, V.: Quod cadat, O.: talia maerentes, thus lamenting, O.: sono tenui, O.—To mourn over, bemoan, lament, bewail: fili mortem: rei p. calamitatem: illud: penatīs iniquos, H.: raptam deam, O.: eam (patriam) concidere.
-
…tantos mihi morte dolores, sed nocet esse deum, praeclusaque ianua leti aeternum nostros luctus extendit in aevum Talia maerentem stellatus submovet Argus ereptamque patri diversa in pascua natam abstrahit. Ipse procul montis sublime cacumen occupat, unde sedens…
Ovid, Metamorphoses
-
…illum tribunum duo rei publicae turbines, qui non modo praecipitanti patriae non subvenirent, sed eam nimium tarde concidere maererent. flagitabatur ab his cotidie cum querelis bonorum omnium tum etiam precibus senatus, ut meam causam susciperent, agerent…
Cicero, pro Sestio
-
…primum non eo lugeat, quod eos orbatos vitae commodis arbitretur tolle hanc opinionem, luctum sustuleris. nemo enim maeret suo incommodo dolent fortasse et anguntur, sed illa lugubris lamentatio fletusque maerens ex eo est, quod eum ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…poena maxima est constituta. filiam meam et tuam Ciceronemque nostrum quid ego, mi frater tibi commendem quin illud maereo quod tibi non minorem dolorem illorum orbitas adferet quam mihi. sed te incolumi orbi non erunt. reliqua ,…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…non in natura, sed in opinione esse aegritudinem. Contra dicuntur haec quis tam demens, ut sua voluntate maereat natura adfert dolorem, cui quidem Crantor, inquiunt, vester cedendum putat ; premit enim atque instat, nec…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…ut Cyrenaici. .. .. nihil mali. Chrysippus autem caput esse censet in consolando detrahere illam opinionem maerentis, qua se officio fungi putet iusto atque debito. sunt etiam qui haec omnia genera consolandi colligant alius enim…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…aut oderint aut diligant aut invideant aut salvum velint aut metuant aut sperent aut cupiant aut abhorreant aut laetentur aut maereant aut misereantur aut poenire velint aut ad eos motus deducantur, si qui finitimi sunt et de propinquis ac talibus…
Cicero, de Oratore
-
…non modo indemnati sed ne accusati quidem, licuit tibi ferre non legem sed nefarium privilegium, lugente senatu, maerentibus bonis omnibus, totius Italiae precibus repudiatis, oppressa captaque re publica mihi populo Romano implorante, senatu poscente ,…
Cicero, de Domo sua
-
…laetitia e xsequi. simile quiddam est in Consolatione Crantoris ait enim Terinaeum quendam Elysium, cum graviter filii mortem maereret, venisse in psychomantium quaerentem, quae fuisset tantae calamitatis causa ; huic in tabellis tris huius modi versiculos datos…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…opinionem, luctum sustuleris. nemo enim maeret suo incommodo dolent fortasse et anguntur, sed illa lugubris lamentatio fletusque maerens ex eo est, quod eum, quem dileximus, vitae commodis privatum arbitramur idque sentire. atque haec ita…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes