oblivium
oblivium, forgetfulness, oblivion
Frieze-Dennison Vergil
- forgetfulness, oblivion (poet. and once in Tac. for oblivio; usually in the plur.): oblivia rerum, Lucr. 3, 828; so id. 3, 1066; 6, 1213: longa oblivia potant, Verg. A. 6, 715: ducere sollicitae jucunda oblivia vitae, Hor. S. 2, 6, 62: taedae, Sil. 2, 628: agere oblivia laudis, to forget, Ov. M. 12, 539: suci, qui patriae faciant oblivia, id. P. 4, 10, 19.— In sing.. sententiam oblivio transmittere, Tac. H. 4, 9, Ambros. Apol. Dav. 31, 16.
longa ~ia preteritorum et futurorum
Oubliettedicebatur, quod qui in eum conjicerentur delinquentes Clerici, quasi
obliti, in eo diutius detinerentur, apud Froissartem, 2. vol. cap. 84. Guillelmum Episc. Tornacensem in Hist. Velleris aurei, et in Chron. Flandrensi cap. 86. ubi de Henrico
de Malestroit. Eadem perinde ratione castrum, nescio quod in Perside,
Pluseurs prisonniers, qui estoient condampnés à la peine de Oubliete et autres, se soient eschapez de la geole de la court de l'official de Paris.Verum hac appellatione etiam donatur carcer episcopi Bajocensis, in Lit. remiss. ann. 1380. ex Reg. 117. ch. 141 :
Les aucuns d'iceulx malfaicteurs furent depuis pris et penduz à Baieux, et les autres mis en Oubliete en la court de l'évesque dudit lieu de Baieux, là ou ilz moururent pour leurs démérites.Unde facile colligitur eo nomine potissimum appellatum fuisse angustum et tenebrosum carcerem, vulgo
Icellui Thibaut avoit esté mis en Oubliete, où il n'a aucune clarté, et où on met larrons.Aliæ ann. 1418. ex Reg. 170. ch. 262 :
Lesquelz ont esté condampnezen chartre perpétuelle, nommée Obliete.
- obliviscor, forgetfulness, oblivion: sententiam oblivio transmittere, T.—Usu. plur: longa oblivia potant, V.: Ducere oblivia vitae, H.: Herculeae oblivia laudis Acta tibi, that you have forgotten, O.
-
…quam est depulso Antonio retinenda nobis. illi regibus parere iam a condita urbe didicerant nos post reges exactos servitutis oblivio ceperat. atque ille Tarquinius quem maiores nostri non tulerunt non crudelis, non impius, sed superbus est habitus…
Cicero, Philippicae
-
…concitasti, hanc sustinere ac tueri possis ; et, quoniam meam tuorum erga me meritorum memoriam nulla umquam delebit oblivio, te rogo ut memineris, quantaecumque tibi accessiones fient et fortunae et dignitatis, eas te non potuisse consequi…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…casu aut in quadam animi permotione ; casu, cum aliter cecidit quam putatum est ; permotione, cum aut oblivio aut error aut aliqua metus aut cupiditatis causa permovit. Sit etiam in imprudentia necessitas ponenda. Rerum autem bonarum…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…temere creditum criminari ; postremo ne quid iam a me, ne quid ex meis commentariis quaereretur, ne aut oblivio mea aut memoria nimia videretur, ne denique aut neglegentia turpis aut diligentia crudelis putaretur. sed tamen abs te…
Cicero, pro Sulla
-
…quis potest esse tantus sed ne hunc quidem ipsum ut obliviscar quanti me semper feceritis. quae si vos cepit oblivio aut si in me aliquid offendistis, cur non id in meo capite potius luitur quam Milonis praeclare enim vixero…
Cicero, pro Milone
-
…quidam falso putant, non pertinebit, nunc certe pertinet esse te talem ut tuas laudes obscuratura nulla umquam sit oblivio. diversae voluntates civium fuerunt distractaeque sententiae. non enim consiliis solum et studiis sed armis etiam et castris dissidebamus…
Cicero, pro Marcello
-
…nemini nocens vituperanda est, sed fugienda semper iniuria est. Maxime autem adducuntur plerique, ut eos iustitiae capiat oblivio, cum in imperiorum, honorum, gloriae cupiditatem inciderunt. Quod enim est apud Ennium Núlla sancta sócietas Néc…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…misistis immortalitatem habeat a vobis. cui si statuam in rostris decreto vestro statueritis, nulla eius legationem posteritatis obscurabit oblivio. nam reliqua Ser. Sulpici vita multis erit praeclarisque monumentis ad omnem memoriam commendata. semper illius gravitatem ,…
Cicero, Philippicae
-
…nulla est. non est enim in nostra potestate fodicantibus is rebus, quas malas esse opinemur, dissimulatio vel oblivio lacerant, vexant, stimulos admovent, ignis adhibent, respirare non sinunt, et tu oblivisci iubes, quod…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes