obliviosus
obliviosus, that easily forgets, forgetful, oblivious
oblīvĭōsus, a, um, adj. [oblivio].
- Lit., that easily forgets, forgetful, oblivious (rare but class.): hos (senes) significat credulos, obliviosos, Cic. Sen. 11, 36.—Sup.: homo obliviosissimus, Tert. Anim. 24.—
- II Transf., that produces forgetfulness, oblivious (poet.): Massicus (i. e. sollicitudinum oblivionem afferens), Hor. C. 2, 7, 21.
oblīviōsus, a, um (oblivio), I) leicht vergessend, vergeßlich (Ggstz. memor), Cic. de inv. 1, 35; de sen. 36: Superl., obliviosissimus, Tert. de anim. 24. – m. Genet., obl. alienarum rerum, Donat. Ter. Andr. 5, 4, 46. – II) Vergessenheit verursachend, Massicum (vinum), der die Sorgen vergessen machende (λαθικηδής), Hor. carm. 2, 7, 21.
ne me quislibet ~um notaret vestrae bonitatis
nec episcopatus occasione regulae precepta tumidus vel ~us temere intermittat
si quis ~us non inceperit, cum incipere debet ‥
currit mater curiosa, filii uteri sui non existens ~a
non erat plane verbi divini auditrix ~a facta, sed factrix operum
debet [prelatus ] et Manasses esse, hoc est ~us, obliviscens sc. populum suum et domum patris sui
non meae culpa est voluntatis, sed ~us ignorantiae error
quod simplicem memorialis praecordii oculum turbines ~ae obscenitatis quatientes reverberant
tria ‥ sunt que mentes hominum ebriosa oblivione et ~a ebrietate ab amore Dei alienant
nam in illis corporibus ubi dominatur est color albus, capillus mollis et laxus, intellectus durus et ~us, ‥
de Lethe potant omnes ~i, de Stige odiosi, de Flegetonte iracundi, de Acheronte tristes
qui rudem hanc collectam respexerit parcat ~o sibi providere volenti
oblīvĭōsus, (15) a, um (oblivio), ¶ 1 oublieux, qui oublie facilement : Cic. CM 36 ; Inv. 1, 35 ¶ 2 qui produit lʼoubli : Hor. O. 2, 7, 21 || -sissimus Tert. Anim. 24.
- 1. vergeetachtig;
- 2. (Hor.) die of dat de zorgen doet vergeten [vinum].
oblīviōsus
adj.
- oblivio, that easily forgets, forgetful, oblivious: senes.—Producing forgetfulness, oblivious: Massicus, H.