oblivius
oblīvĭus, a, um, adj. [oblivio],
- sunk into oblivion, forgotten: verba, i. e. obsolete, Varr. L. L. 5, § 10 Müll.
oblīvius, a, um (oblino), überspült, überwaschen, bildl., verba, von Wörtern, denen man nicht ansehen kann, ob sie fremd od. einheimisch sind, Varro LL. 5, 10. Vgl. obluvium.
oblīvĭus, a, um, tombé en désuétude : Varro L. 5, 10.