oblongus
oblongus, more long than wide, oblong
ob-longus, a, um,
- adj., rather long, longish; oblong (not in Cic. or Caes.): missile telum hastili oblongo, Liv. 21, 8: figura, Plin. 37, 12, 75, § 196: folia, id. 25, 3, 6 § 21: scutula, Tac. Agr. 10.—Comp.: foramen oblongius, Vitr. 21, 8 fin.; 10, 11, 4.
ob-longus, a, um, länglich, mensa, Varro LL.: hastile, Liv.: scutulum, Tac.: ovum, Plin.: figura, Plin.: urbs oblongā formā, Liv.: oblonga incurvis lateribus tecta, Sall.: foramen oblongius sit tanto, quantam epizygis habet crassitudinem, Vitr. 10, 11, 4.
qui ‥ ad focum ~o schemate factum sese calificant
~us, ex obliquo longus
Britannia ‥ oblongior et arctior esse dignoscitur
queritur quare quedam arbores frondes ‥ producant ‥ ~as et non scissas
qui habet ~am faciem est injuriosus
quo ad latam vallem devenimus atque profundam, / cujus in oblongum extensa est sine fine vorago
illuc vero, sub murorum ~o, tante latitudinis stagnum ipsas partes tuetur
per arvorum ~um
ne ~a oratione tuae ‥ sublimitati fastidio simus
oblongus, (15) a, um, allongé, oblong : Liv. 21, 8 ; Tac. Agr. 10 || -gior Vitr. Arch. 10, 11, 4.
ob-longus
adj.,
- more long than wide, oblong: aedificia, S.: scutula, Ta.