obtorqueo
obtorqueo, to twist, writhe, wrench
Frieze-Dennison Vergil
obtorqueō, torsī, tortus, 2, a.: to turn round, twist, 5.559.
Could not find obtorti in Logeion dictionaries.
obtorti Verb: perfect passive participle neuter genitive singular, Verb: perfect passive participle masculine vocative plural, Verb: perfect passive participle masculine genitive singular, Verb: perfect passive participle masculine nominative plural of obtorqueo
ob-torquĕo, si, tum, 2, v. a.
- To turn towards; to turn: obtorque prorim, Att. ap. Non. 200, 33 (Trag. Rel. v. 575 Rib.): dextrasque obtorquet in undas Proram, Stat. Th. 5, 414.—
- II To turn round, twist, writhe, wrench (esp. the neck; rare, and class. only in the part. perf.): collum, Aur. Vict. Vir. Ill. 66: obtorto collo ad praetorem trahor, i.e. dragged violently by the throat, Plaut. Poen. 3, 5, 45 (790); id. Rud. 3, 6, 16 (854): ut illum collo obtorto ad subsellia reduceret, Cic. Clu. 21, 59 (for which: torquere collum, Liv. 4, 53, 8): obtorta gulā in vincula abripi jussit, by the throat, Cic. Verr. 2, 4, 10, § 24: obtorto valgiter labello, twisted, contorted, Petr. Fragm. ap. Fulg. p. 566, 2: obtorti circulus auri, twisted, wreathed, Verg. A. 5, 559: cardines, Ap. Met. 3, 5, 6.
ob-torqueo, torsī, tortum, ēre, I) hindrehen, obtorque prorim (= proram), Acc. tr. 575: laevas dextrasque in undas obtorquet proram, Stat. Theb. 5, 414. – II) herumdrehen, umdrehen, collum od. gulam, die Kehle umdrehen, d.i. derb bei der K. anfassen, wenn man einen mit Gewalt vor Gericht zog usw., consuli ita collum in comitio obtorsit, ut multus sanguis flueret e naribus, Aur. Vict.: obtorto collo (mit Gewalt bei der Kehle) ad praetorem trahi, Plaut.: u. so alqm collo obtorto ad subsellia reducere, Cic.: obtortā gulā in vincula abripi, Cic. – obtorto valgiter labello, gekrümmt, gebogen, Petron. fr.: obtorti circulus auri, gedrehtem, gewundenem, Verg.
See: obtorquere
obtorquĕō, (14) torsī, tortum, ēre, tr., tourner, faire tourner : Acc. Tr. 575 ; Stat. Th. 5, 414 || serrer violemment : collo obtorto Cic. Clu. 59 ; obtorta gula Cic. Verr. 2, 4, 24, avec le cou serré, serré au collet || tordre : obtorti circulus auri Virg. En. 5, 559, un collier dʼor en torsade.
- 1. omsnoeren [collum, gulam alcis]; ➤ obtorto collo ad praetorem trahi met een strop om de hals;
- 2. omdraaien, keren [proram].
obtorqueo torsī, tortus, ere,
- to twist, writhe, wrench.—Only P. perf.: collo obtorto: obtortā gulā in vincula abripi iussit, by the throat: obtorti circulus auri, V.