percontor
percontor, to ask particularly, question strictly, inquire, interrogate, investigate
Could not find percontans in Logeion dictionaries.
percontans Verb: present active participle feminine vocative singular, Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle masculine vocative singular, Verb: present active participle feminine nominative singular, Verb: present active participle neuter accusative singular, Verb: present active participle neuter vocative singular, Verb: present active participle neuter nominative singular of percontor
- to ask particularly, to question strictly, to inquire, interrogate, investigate (class.; syn.: interrogo, sciscitor).—Constr.: aliquem de aliquā re, aliquem and interrog.clause, aliquem alone; also, aliquid ab (rarely ex) aliquo and absol.; also aliquem aliquid: cocum percontabatur, possent, etc., Plaut. Capt. 4, 4, 9 (917): percontari hanc paucis hic volt, id. Pers. 4, 4, 49 (607): percontarier, utrum, etc., id. Bacch. 4, 1, 4 (576): me infit percontarier, ecquem noverim Demaenetum, id. As. 2, 2, 76 (332): dum percontor portitores, ecquae navis venerit, id. Stich. 2, 2, 42 (366): percontare te perpetuisne malis voluptatibus perfruens ... degere aetatem, Cic. Fin. 2, 35, 118: singulos percontari, cum quā sit aliqui deprensus, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 7, 2: Porum percontatur an verum esset, Curt. 9, 2, 5: spadonem ... num quid velit dicere, id. 5, 11, 4: Caesarem an, etc., Tac. A. 12, 5; 4, 17; id. H. 4, 82; Just. 11, 7, 6: nutricem, quid hoc rei sit, Liv. 3, 48, 4: tu numquam mihi percontanti aut quaerenti aliquid defuisti, Cic. de Or. 1, 21, 97; 2, 71: percontando atque interrogando elicere alicujus opinionem, Cic. Fin. 2, 1, 2: percontari ab aliquo, id. Ac. 1, 1, 2: ab adversariis percontabitur, quid, etc., Auct. Her. 2, 15, 22; Varr. R. R. 3, 12, 1: ab eo percontaretur, Curt. 6, 7, 27: cum percontaretur ex aniculā quādam, quanti aliquid venderet, Cic. Brut. 46, 72; cf. id. Div. 2, 36, 76: ex his scribis percontamini quid velint, etc., id. Verr. 2, 3, 79, § 183: aliquem ex aliquo, to ask a person respecting another, Plaut. As. 2, 4, 95 (501): aliquem de aliquā re, Cic. Rep. 6, 9, 9: peritos de ascensu Haemi, Liv. 40, 21, 3: pauca percunctatus de statu civitatis, Sall. C. 40, 2: aliquem aliquid, Plaut. Ps. 1, 5, 47 (461); id. Aul. 2, 2, 33 (210); Liv. 39, 12, 1: quae percunctare eum magistratus vellent, id. 39, 49, 12; Tac. A. 15, 60; Curt. 5, 11, 8: meum si quis te percontabitur aevum, Hor. Ep. 1, 20, 26.—
- II To find out by inquiry, Ap. Met. 1, 24, 4.
➳ percunctari si Liv. 33, 35, 3, v. Gaffiot, 1904 || lʼorth. la meilleure semble être percont- ; mais percunct. est donné souvent par les mss de Liv. nott.
- 1. inlichtingen inwinnen, informeren, nagaan (mbt.: de; acc.); ➤ pauca de statu civitatis ~; patriam percontatus est informeerde naar het vaderland;
- 2. ondervragen, vragen; ➤ nutricem ~, quid hoc rei sit; percontando atque interrogando elicere alcis opinionem (Cic.).
- per+contus, to search with a pole; the form percunctor was suggested by a mistaken etymology from cunctus, to ask particularly, question strictly, inquire, interrogate, investigate: percontando elicere opinionem: Sed quos perconter video, T.: Porum an verum esset, Cu.: nutricem, quid hoc rei sit, L.: tu numquam mihi percontanti aliquid defuisti: ex aniculā quanti aliquid venderet: ex his scribis quid velint: pauca percunctatus de statu civitatis, S.: eam quoque esse quae percunctari vellet, of her too he wished to ask some questions, L.: meum si quis te percontabitur aevum, H.: percontari Patrona causam consilii, Cu.