praecisio
praecīsĭo, ōnis, f. [praecido].
- A cutting off (post-Aug.): genitalium, Ap. Met. 1, 9, 3.—
- B Transf., concr., the piece cut off, a cut, cutting: tignorum, Vitr. 4, 2; absol., id. 5, 7.—
- II In rhetoric, a breaking off abruptly, = ἀποσιώπησις, Auct. Her. 4, 30, 41.—
- III An overreaching (late Lat.): finis praecisionis tuae, Vulg. Jer. 51, 13.
praecīsio, ōnis, f. (praecido), I) das Abschneiden, A) eig.: genitalium, Apul. met. 1, 9. – B) meton., das ab- oder ausgeschnittene Stück, der Abschnitt, Ausschnitt, praecisiones tignorum, Vitr. 4, 2. § 2: absol., Vitr. 5, 6, 5. – II) bildl., als rhet. Figur = ἀποσιώπησις, das Abbrechen eines Gedankens (s. Verg. Aen. 1, 135), Cornif. rhet. 4, 41. – III) das Schisma, Augustin. epist. 87, 8; vgl. praecisor no. II.
testa enim capitis ita fuit gladio vorante decisa, quasi videretur foramen illud novaculi peracuti verbere vel ~onis secamine abrasa
ex medicorum industria, exigente physice artis peritia, cutem teste capitis in modum crucis in quatuor regionum partes precisam habuit, sed nil remedii medicorum ~onibus percipere potuit
diversis medicamentorum ~onibus afflicta
per ‥ fratris T. de N. revocacionem a studio, in qua palmitis fructiferi dolendam nimis ~onem a vite totum ordinem anxie ferre decet
intentatis minis interdictum aut prescisionis elogium in eum jam dicendum fore proponitis multa severitate
rigore ‥ censure que de stricto jure procedit, et precipue ~onis sententia, supersedendum
neque canonicam in aliquo censuram nec prescisionis elogium formidantes
eo quod Hugonum consilio regine familia esset diminuta, et certorum reddituum ~one et annone magis parca subministratione
natura ‥ individuata ut hec humanitas non est subsistens, quia de modo significandi in abstracto significat cum prescisione ipsius esse et omnium accidencium, que sunt in hoc homine
non sic intelligendo quod post separacionem sibi primo competat intelligere substancias separatas secundum esse proprium, quod habent in seipsis, sed propter ~onem a cognicione, que est convincendo a phantasmatibus
utendum est in locis suis ad jocum excitandum duobus coloribus rhetoricis, sc. occupatione et ~one. ‥ ~o est color quando precidimus de dictione vel de oratione. de oratione sic: ‘nonne tu es ille quem vidi ‥? sed parcam pudori tuo’
exclusio nichil addit nisi quamdam ~onem circa subjectum et predictum
de tercia prioritate habetur I Posteriorum, in definicione ‘universalis’, quia ‘primo’ ibi dicit ~onem sive adaequacionem
et patet quod conclusiones geometrice non demonstrant cum ~one, sed cum exclusione erroris sensibilis
si in quantum dicat ~onem tunc episcopus nec tenetur predicare nec aliud opus facere, quia ut sic equinitas est tantum equinitas, si in quantum alio modo teneatur, tunc est verum quod nullus episcopus tenetur predicare [] unless to be referred to sense 3bsupra
præcīsĭō, ōnis, f. (præcido), ¶ 1 action de couper, de retrancher : Apul. M. 1, 9 ¶ 2 ce qui est coupé, coupure, rognure : Vitr. Arch. 4, 22 ¶ 3 [rhét.] réticence, aposiopèse : Her. 4, 41.
- 1. het afsnijden, het afhakken;
- 2. afgesneden of afgehakt deel;
- 3. (eccl.) het afgesneden zijn, afsplitsing.