praecisus
praecisus, broken off, abrupt, precipitous
Frieze-Dennison Vergil
praecīsus, a, um: abrupt, ragged, 8.233. (prae and caedō)
praecīsus, a, um, Part. and P. a., from praecido.
praecīsus, a, um, PAdi. (v. praecido), I) steil, abschüssig, iter, Sall.: saxum, Verg.: rupes, Quint. – II) als rhet. t. t., abgebrochen, expositio simplex et undique praecisa, Quint.: conclusiones, Quint.: si modo non breviora et praecisa erunt superiora, Cic. de or. 3, 193.
est autem ibi in proximis locis Ceoddri, quoddam inter alia plura ~i montis praecipitium, mira ‥ et immensa profunditate devexum
in somno ‥ sensus communis principaliter immobilitatur et per calorem freneticum ‥ solvitur. frigus enim praescisa est causa immobilitatis sensuum, calor vero solutionis tam sensus proprii, quam communis
ad primum objectum in contrarium dicendum quod hoc quod dicit ‘sicut’ non dicit ibi omnem similitudinem aut ~am, sed generalem, quasi dicat: sicut sol lucet excellentius, ita et illa lucebit excellentius
hujus ‥ ~a veritas sciri non poterit
queritur ‥ quid est subjectum ~um et immediatum ipsius temporis
in forma juris proposituri quicquid voluerint contra eum, pro termino peremptorio et ~o
sophiste ‥ sciunt dicere quandocunque talia fuerunt, sed nulla pro ~a mensura, sicut tamen limitatur in communi modo loquendi
præcīsus, (15) a, um, p.-adj. de præcido, ¶ 1 coupé de, séparé de : Italiā Manil. 4, 630, séparé de lʼItalie ¶ 2 coupé à pic, abrupt, escarpé : Sall. J. 92, 7 ; Virg. En. 8, 233 ; Quint. 12, 9, 2 ¶ 3 châtré ; m. pris substt præcisi Sen. Prov. 5, 3, eunuques ¶ 4 [rhét.] coupé, abrégé : Quint. 10, 2, 17 || tronqué : Cic. de Or. 3, 193.
- 1. steil, (sterk) hellend [saxum; iter];
- 2. (retor. t.t.) afgebroken, ingekort, verkort; / adv. praecīsē (a) kort, bondig [alqd dicere]; (b) botweg [negare].
praecisus , a, um. part. p. v. praecido.
Praecisa narratio 簡言述。Praecisa potestas 減之權。阻之權。Praecisi montes 陡坡之山。
Suggest a Translation
See an image
Praecisa narratio 簡言述。Praecisa potestas 減之權。阻之權。Praecisi montes 陡坡之山。
Suggest a Translation
See an image
praecīsus
adj.
- P. of praecidio, broken off, abrupt, precipitous: praecisis saxis, V.: iter, S.— Fig., of speech, abrupt.