quiesco
quiesco, to rest, repose, keep quiet, be inactive, be at peace
Could not find quietum in Logeion dictionaries.
quietum Adjective: neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular of quiesco
quietum Noun: feminine genitive plural of quies
- I Lit.: placida compostus pace quiescit, Verg. A. 1, 249: felicius ossa quiescant, Ov. Ib. 305: patrono meo ossa bene quiescant, Petr. 39: numquam hodie quiescet, Plaut. Mil. 2, 2, 59 (214): renovat pristina bella, nec potest quiescere, Cic. Rep. 6, 11, 11: non somno quiescere, to get no rest, Curt. 4, 13, 18: non aure quiescit, Non oculis, Val. Fl. 2, 43: quoniam in propriā non pelle quiessem, Hor. S. 1, 6, 22.— Impers. pass.: quibus quidem quam facile potuerat quiesci, si hic quiesset, which we might easily have been spared, Ter. And. 691; Symm. Ep. 1, 8.—
- B In partic.
- 1 In polit. or milit. affairs, to keep quiet, remain neutral, abstain from action, Cic. Att. 9, 10, 10: pro condicione temporum quieturus, Suet. Caes. 16: quieverant per paucos dies, Liv. 22 4, 1; Curt. 10, 8, 16.—
- 2 To rest, sleep: quievi in navi noctem perpetem, Plaut. Am. 2, 2, 100 (732); id. Merc. 2, 3, 36 (370); Nep. Alcib. 10, 4: eo cum venio, praetor quiescebat, Cic. Verr. 2, 4, 14, § 32: somnum humanum quievi, I slept like a human being, Ap. Met. 9, 2, 30.—
- 3 Of inanim. things, to rest, lie still, be still or quiet: et prato gravia arma quiescunt, Verg. A. 10, 836: flamma, ceases to burn, id. ib. 6, 226: quiērunt Aequora, the waves are at rest, do not rise, id. ib. 7, 6: felicius ossa quiescant, Ov. Ib. 305; Petr. 39: molliter ossa quiescant, Verg. E. 10, 33: quiescentes Nili aquae, standing waters, Plin. 13, 11, 22, § 71: venti, id. 17, 22, 35 § 170: quiescit terra, rests, lies fallow, id. 17, 5, 3, § 39: humus, Petr. 123: quiescunt voces, are still, silent, Ov. Tr. 1, 3, 27.—
- 4 To make a pause in speaking: quiescere, id est, ἡσυχάζειν, Cic. Ac. 2 (Luc.), 29, 93.—
- II Trop.
- A To suffer or allow quietly, to peaceably permit a thing to be done: quiescere rem adduci ad interregnum, Cic. Att. 7, 9, 2.—With in and abl., to rest in, be content with: ne victos quidem in miserā et inopi senectā quiescere, Just. 14, 3, 10.—
- B Neutr., to cease, leave off, desist from any thing: quiesce hanc rem modo petere, Plaut. Most. 5, 2, 51 (1172): statuere atque ediscere, Gell. 2, 28, 2: manibus significare coepit utrisque, quiescerent, Claud. Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 8: indoctus discive trochive, Hor. A. P. 380.—
- 2 Act., to cause to cease, render quiet, stop, etc.: laudes, Sen. Herc. Oet. 1584.
- —Hence, quĭētus, a, um, P. a., at rest, calm, quiet (syn. tranquillus).
- A Enjoying rest, keeping quiet, quiet: aliquem quietum reddere, Ter. Eun. 277: animus, Cic. Tusc. 2, 1, 2: quietus et solutus animus, id. Rosc. Com. 15, 43: integri, quieti, otiosi homines, id. Agr. 2, 28, 77: homo quietissimus, id. Verr. 2, 4, 19, § 40: regnum, Hor. C. 1, 12, 33: de istoc quietus esto, be at ease, rest contented, Plaut. Curc. 4, 2, 6 (492).—
- 2 In partic.
- a Taking no part in war, peaceful, neutral: ipse acer, bellicosus; at is quem petebat, quietus, imbellis, Sall. J. 20, 2: quoad cum civibus dimicatum est, domi quietus fuit, Nep. Pelop. 4, 1: quietos lacessit, Just. 7, 6, 13: nihilo quietiores postea res habuit, Liv. 33, 19.—
- b Of the mind, calm, tranquil, free from ambition: ad quam spem (praeturae) quietissimus, Plin. Ep. 10, 12(7): vir rectus, integer, quietus, Plin. Ep. 7, 31, 1: vir ingenio mitis, moribus quietus, Vell. 2, 117, 2; Tac. H. 1, 52.—
- c Tame, gentle: equi fiunt quietiores, Varr. R. R. 2, 7.—
- d Resting, sleeping: quos simul vescentes dies, simul quietos nox habuerat, Tac. A. 1, 49.—Hence, subst.: quĭēti, ōrum, m.: si sentire datur post fata quietis, i. e. the dead, Nemes. Ecl. 1, 38.—
- B Of things, calm, quiet: amnes, gently flowing, Hor. C. 3, 29, 40: quietiore aequore ferri, id. Epod. 10, 11: aër, Verg. A. 5, 216: baca, that has lain a while, Col. 12, 50, 19: res publica (opp. perturbata), Cic. Cat. 2, 9, 19: aetas, id. Sen. 23, 82: quietus et remissus sermo, calm, not vehement, id. ib. 9, 28.— Subst.
- 1 quĭētum, i, n., the still, tranquil, motionless air, Petr 131, 9. —
- 2 Quĭēta, ae, f., a woman’s name, Inscr. Grut. 754, 2. — Adv.: quĭētē, calmly, quietly: quod aptissimum est ad quiete vivendum, Cic. Fin. 1, 16, 52: quiete acta aetas, id. Sen. 5, 13.— Comp.: quietius tranquilliusque, Liv. 27, 12: quietius edere (opp. avidius vorare), Macr S. 7, 12, 21.—Sup.: quietissime se receperunt, Caes. B. C. 3, 46 fin.
➳ formes sync. : quierunt, quierim, quierint, quiessem, quiesse.
- 1. rusten, uitrusten; ➤ ipse dux revolat, ut ipse quoque quiescat (Cic.); (ook v. niet-lev.) ager multos annos quievit heeft braak gelegen;
- 2. rustig liggen; ➤ ramis dependet galea et prato gravia arma quiescunt (Verg.); molliter ossa quiescant;
- 3. slapen;
- 4. zich rustig gedragen, rustig blijven of toekijken; ➤ cum quiescunt probant;
- 5. (poët.) verstommen, zwijgen, stil zijn; ➤ iam quiescebant voces hominumque canumque (Ov.);
- 6. (retor.) pauzeren, een rustpunt invoegen;
- 7. (pol.) (a) de vrede bewaren; neutraal blijven; ➤ urbs illa non potest ~; quieverunt per paucos dies; (b) zich uit de politiek terugtrekken [in re publica]; ➤ in secessu quiescens geen partij kiezend, neutraal;
- 8. tot rust komen, rust kennen; ➤ numquamne quiescet civitas nostra a suppliciis? (Liv.); ut saltem in morte quiescam; (v. niet-lev.) postquam flamma quievit toen het vuur uitgewoed was;
- 9. (kom.) onbezorgd, zorgeloos zijn;
- 10. (pre- en postklass.) laten rusten, ophouden over, met (m. acc.) [cetera; istam rem];
- 11. (v.d. natuur) kalm zijn, zwijgen; ➤ alta quierunt aequora; venti quiescunt;
- 12. (Mel.) sterven; / perfectumvormen soms sync.: quiērunt, quiērant, quiēsse(m) e.a.
歇。安寧。憩息。退息。閒。睡。停。— pugnae (gen.) vel pugnare Antequam tuas laudes populi quiescant 於民稱揚汝未止之時。Patrono meo ossa bene quiescant 願吾恩主安息於墓。 Quiesci. p. imp. 人安寜。 \Quierim pro* Quieverim.
Suggest a Translation
See an image
- quies, to rest, repose, keep quiet, be inactive, be at peace: placidā compostus pace quiescit, V.: non somno quiescere, get no rest, Cu.: Quid faciam? ‘quiescas,’do nothing, H.: Indoctus pilae quiescit, does not play, H.: Quibus quidem quam facile potuerat quiesci, si hic quiesset!which we might easily have been spared, T.—To rest, sleep, be asleep: eo cum venio, praetor quiescebat: casa, in quā quiescebat, N.—In war, to be inactive, make no movement: per paucos dies, L.: pavore mutuo iniecto velut torpentes quieverunt, L.—To keep in retirement, take no part, be neutral: scribis Peducaeo probari, quod quierim.—To acquiesce, quietly permit: quiescat (Caesar) rem adduci ad interregnum.—To pause, make a pause, keep silence, be still: quiesce, T.: quiescere, id est ἡσυχάζειν.— To rest, lie still, be still, be quiet, be undisturbed: ager qui multos annos quievit, lay fallow: nec umquam quieturas Syracusas, donec, etc., L.: flamma, ceases to burn, V.: quierunt Aequora, the waves are laid, V.: felicius ossa quiescant, O.: quiescunt voces, are silent, O.—To be calm, be unruffled, be composed: quiescas, T.: Quaeso, ego dabo, quiesce, T.—Fig., to be inactive, be powerless: ista potentia quiescit.
-
…consuli hoc ipso in templo senatus iure optimo vim et manus intulisset. de te autem, Catilina, cum quiescunt, probant, cum patiuntur, decernunt, cum tacent, clamant, neque hi solum quorum tibi auctoritas est…
Cicero, in Catilinam
-
…genus est eorum qui, quamquam premuntur aere alieno, dominationem tamen exspectant, rerum potiri volunt, honores quos quieta re publica desperant perturbata se consequi posse arbitrantur. quibus hoc praecipiendum videtur, unum scilicet et idem quod reliquis…
Cicero, in Catilinam
-
…sanari poterunt quacumque ratione sanabo, quae resecanda erunt non patiar ad perniciem civitatis manere. proinde aut exeant aut quiescant aut, si et in urbe et in eadem mente permanent, ea quae merentur exspectent. at etiam sunt…
Cicero, in Catilinam
-
…hi, quos vehit unda, sepulti. Nec ripas datur horrendas et rauca fluenta transportare prius quam sedibus ossa quierunt. Centum errant annos volitantque haec litora circum ; tum demum admissi stagna exoptata revisunt. Constitit Anchisa satus et…
Vergil, Aeneid
-
…dicis, Eiectos hinc nos omnium rerum, heus, vicissitudo est. Sex ego te totos Parmeno hos menses quietum reddam, Ne sursum deorsum cursites, neve usque ad lucem vigiles. Ecquid beo te Men papae Sic soleo…
Terence, Eunuchus
-
…aeternum da dictis, diva, leporem. effice ut interea fera moenera militiai per maria ac terras omnis sopita quiescant ; nam tu sola potes tranquilla pace iuvare mortalis, quoniam belli fera moenera Mavors armipotens regit, in gremium…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…involvens ea frena furenti concutit, et stimulos sub pectore vertit Apollo. Ut primum cessit furor et rabida ora quierunt, incipit Aeneas heros Non ulla laborum, O virgo, nova mi facies inopinave surgit ; omnia praecepi atque…
Vergil, Aeneid
-
…aversi tenuere facem. Congesta cremantur turea dona, dapes, fuso crateres olivo. Postquam conlapsi cineres et flamma quievit reliquias vino et bibulam lavere favillam, ossaque lecta cado texit Corynaeus aëno. Idem ter socios pura circumtulit unda…
Vergil, Aeneid
-
…, exspectatus foris, Lentuli poena compressus convertit se aliquando ad timorem, numquam ad sanitatem ; hic contra ita quievit ut eo tempore omni Neapoli fuerit, ubi neque homines fuisse putantur huius adfines suspicionis et locus est ipse non…
Cicero, pro Sulla
-
…enim Chrysippo, cum gradatim interrogetur verbi causa tria pauca sint anne multa, aliquanto prius quam ad multa perveniat quiescere id est quod ab his dicitur ἡσυχάζειν. Per me vel stertas licet inquit Carneades non modo quiescas. Sed…
M. Tullius Cicero, Lucullus