reputo
reputo, to count over, reckon, calculate, compute
Could not find reputatus in Logeion dictionaries.
reputatus Verb: perfect passive participle masculine nominative singular of reputo
- I Lit. (mostly post-Aug.): solis defectiones, Cic. Rep. 1, 16, 25: tempora, Tac. H. 2, 50: annos infantiae, Plin. 7, 50, 51, § 167: alimenta, Dig. 3, 5, 34: sumptus litis et viatica, ib. 27, 3, 1: (vir) reputaturus patri, quod eo nomine praestiterit, to charge in account, charge to, ib. 11, 7, 17.—
- II Trop.
- A To think over, ponder, meditate, reflect upon (freq. and class.; a favorite word of Sall. and Tac.; not used by Caes.; syn.: cogito, delibero): non reputat laboris quid sit, Nec, aequom anne iniquom imperet, cogitabit, Plaut. Am. 1, 1, 18 (170); cf.: haec ille reputans et dies noctesque cogitans, Cic. Deiot. 13, 38: magis quam id reputo, tam magis uror, Plaut. Bacch. 5, 1, 5 (1091): humanae vitae varia reputantes mala, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 48, 115: horum nihil, id. N. D. 2, 46, 119: scelera sua, Tac. A. 2, 67: infirmitatem suam, id. H. 2, 16: adversa, id. ib. 2, 74: vim Romanam, id. ib. 4, 21 et saep.: ipsus secum eam rem reputavit viā, Ter. And. 442: dum haec mecum reputo, id. Eun. 592; Sall. C. 52, 2; Tac. A. 15, 54; cf.: facinus suum cum animo, Sall. J. 13, 5; 70, 5; 85, 10; Lact. 4, 1, 1: sed hoc animo reputet, nostras nunc manus intueri senatum, Liv. 21, 41, 16: in animo reputare, Sulp.Sev. Chron. 1, 24, 7; v. also in the foll.—With obj.-clause: cum tibi nihil merito accidisse reputabis, Cic. Fam. 5, 17, 5; Tac. A. 6, 30 fin.; 11, 28; 12, 51 fin.; id. H. 1, 70; 3, 8; Suet. Aug. 28.— With rel.clause: te moneo, hoc etiam atque etiam ut reputes, quid facere expetas, Plaut. Trin. 3, 2, 48 (674): quid ille vellet, Cic. Fam. 1, 9, 6: cum secum ipse reputaret, quam gravis casus in servitium ex regno foret, Sall. J. 62, 9: proinde reputaret cum animo suo, praemia an cruciatum mallet, id. ib. 70, 5; cf. id. ib. 85, 10.— Absol.: vere reputantibus Galliam suismet viribus concidisse, if we consider it rightly, Tac. H. 4, 17.—
- B (Late Lat.) To impute, ascribe: alicui nec bona opera nec mala, Tert. Res. Carn. 16: reputaturus patri, quod eo nomine praestiterit, Dig. 11, 7, 17: et reputatum est ei ad justitiam, Vulg. 1 Macc. 2, 52; id. Rom. 4, 3.
- 1. berekenen [solis defectiones; tempora]; meerekenen, meetellen [sumptūs];
- 2. (metaf.) overwegen, overdenken [alqd cum animo, animo suo of secum]; (m. aci. of afh. vr.); ➤ cum tibi nihil merito accidisse reputabis; ut reputes quid facere expetas.
思慮。細想。補貼。算。歸于。Rem recta secum reputavit via 巧然思慮此事。
Suggest a Translation
See an image
- to count over, reckon, calculate, compute: solis defectiones.—To think over, ponder, meditate, reflect upon: secum eam rem viā, T.: facinus suum cum animo, S.: haec: horum nihil: se reputare solum esse: hoc animo, nostras nunc intueri manūs senatum, L.: quid ille vellet: cum animo suo, praemia an cruciatum mallet, S.
-
…alia mihi mens est, patres conscripti, cum res atque pericula nostra considero et cum sententias nonnullorum ipse mecum reputo. Illi mihi disseruisse videntur de poena eorum, qui patriae, parentibus, aris atque focis suis bellum paravere…
Sallust, Catilina
-
…in posteriore ad A, non inepte conicitur huius ipsius codicis conficiendi causa collationem illam esse factam. Haec qui reputaverit atque adhibita editione mea maiore et imagine codicis A persecutus erit, non dubitabit opinor quin correctorum illorum, etiam…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…utilitas coni. Baiter res publica E rei pub. P rell. illa Pluygers familiares essent coni. Halm reputabam Kraffert est et HGEbc est P rell. rebus eius gestis coni. Halm. Num rebus bene gestis decrerim…
Cicero, de Provinciis Consularibus
-
…celebranti s domum Luge re, ubi esset a liquis in lucem e ditus, Huma nae vitae va ria reputanti s mala ; At, qui labores mo rte finisse t gravis, Hunc o mni amicos lau de et…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…teste debebam et eum non solum beneficio, sed amore etiam et perpetuo quodam iudicio meo diligebam, tamen non reputans, quid ille vellet, in omnibus meis sententiis de re publica pristinis permanebam. ego sedente Cn. Pompeio…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…nunc tecta sunt, casurusne in conspectum videatur animus, an tanta sit eius tenuitas, ut fugiat aciem haec reputent isti qui negant animum sine corpore se intellegere posse videbunt, quem in ipso corpore intellegant. mihi quidem naturam…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…sola esse dixerunt, eisque non modo ad bene sed etiam ad beate vivendum contentam esse virtutem. haec ille reputans et dies noctesque cogitans non modo tibi non suscenset esset enim non solum ingratus sed etiam amens, verum omnem…
Cicero, pro Rege Deiotaro
-
…, sed ex virtute tua pendimus semperque pendemus, et maxime animi tui conscientia, cum tibi nihil merito accidisse reputabis et illud adiunges, homines sapientis turpitudine, non casu et delicto suo, non aliorum iniuria commoveri. ego…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…. Quae copulatio rerum et quasi consentiens ad mundi incolumitatem coagmentatio naturae quem non movet, hunc horum nihil umquam reputavisse certo scio. Age ut a caelestibus rebus ad terrestres veniamus, quid est in his in quo non naturae…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum