sedum
sĕdum = sed; v. sed. init.
sĕdum, i, n.,
- houseleek (called also aizoon, or digitellum), Plin. 18, 17, 45, § 159; Col. 2, 9, 10; 2, 10, 356; 11, 3, 61 sq.; Pall. Sept. 3, 2.
1. sedum, ī, n., die Hauswurz, eine Pflanze, Colum. 2, 9, 10. Plin. 18, 159. Pallad. 10, 3, 2. Fest. 343 (a), 24.
2. sedum, archaist. = sed, Charis. 112, 5. Mar. Victorin. 1, 4, 16. p. 10, 13 K.
~us herba est quam senicion vocant; nascitur in tectis et in petris. folia habet viridia, densa similia quercu, sed grossiora et pinguiora, tirsum subrufum, capitella in summitate tirsi habens in modum viticelle
~um, sive oculum Jovis, Greci vocant aizoon, quia semper vivat; ejus duo sunt genera, majus et minus, majus ~um vulgo diciturhousleke ; ~um minus puto esse herba quam vulgus appellatthryft , autstoncrop
sed antiqui ~um dicebant, ideo sed per D debet scribi
~um, A.a worde space
1 sĕdum, arch. = sed : Char. 112, 5.
2 sĕdum, ī, n. , joubarbe, orpin : Col. Rust. 2, 9, 10 ; Plin. 18, 159.