sempiternus
sempiternus, everlasting, everduring, perpetual, continual, imperishable, eternal, sempiternal
- everlasting, ever-during, perpetual, continual, imperishable, eternal, sempiternal (cf. aeternus init.; very freq. and class.): fragile corpus animus sempiternus movet, etc., Cic. Rep. 6, 24, 26; cf. id. N. D. 3, 12, 29: immortalis memoria et sempiterna, Plaut. Mil. 3, 3, 15 (889): deorum vita sempiterna, Ter. And. 959; cf.: aevo sempiterno frui, Cic. Rep. 6, 13, 13: ignes, id. ib. 6, 15, 15; cf.: cursus stellarum, id. ib. 6, 17, 17: gratias agere sempiternas, Plaut. Poen. 5, 4, 84 (1257): amicus, id. Most. 1, 3, 90 (246); id. Pers. 1, 1, 36 (36); cf.: verae amicitiae, Cic. Lael. 9, 32; so, hiemes, Varr. R. R. 1, 2, 4: ignis Vestae, Cic. Cat. 4, 9, 18: documentum Persarum sceleris, id. Rep. 3, 9, 15: memoria amicitiae nostrae, id. Lael. 4, 15: odia, id. ib. 10, 35: consilium senatus, id. Sest. 65, 137: potentia, Tac. A. 3, 30 et saep.: nihil umquam nisi sempiternum et divinum animo volutare, Cic. Rep. 1, 17, 28: nihil nisi sempiternum spectare, id. Rab. Perd. 10, 29: in sempiternum, forever, Vulg. Deut. 5, 29 et saep. —Adv., in three forms (not in Cic.), always, forever, perpetually. *
- a sempĭ-ternum, Plaut. Aul. 2, 1, 26 (145).—
- b sem-pĭternō, Cato ap. Charis. p. 194 P.: sempiterno permanet ea materia, Vitr. 1, 5; 9, 1, 2; Sol. 35, 5.—
- c sempĭternē, Pac. ap. Non. 170, 20; Claud. Mam. Stat. An. 1, 3.
propter indesinentem diuturnae sollicitudinis ejus curam et ~am sanctarum legum examinationem
in ~am hereditatem
in ~am aelimosynam
habitantibus versus meridiem quedam stelle sunt ~e apparitionis que habitantibus versus aquilonem sunt ~e occultationis, et e converso
motus circularis est continuus et ~us
rex post ville capcionem octo falaricatores suspendit in patibulo et nonum, ex rogatu cujusdam cardinalis, rex commisit carceri ~o
te precor ‥ ut quos affectuosa junxit familiaritas beata remuneratio non separet ~os
nullus erit in hoc saeculo ~us; ideo contendat quisque, ut ibi bene vivat, ubi ~us erit
per aquam et Spiritum Sanctum renati ei cui credideritis in splendore gloriae ~ae cohabitare ‥ valeatis(
ad ~a animarum gaudia adsumtus in caelum
in celesti Hierosolem simpiternis gaudiis
corpore quidem moriar, spiritu vero per Dei gratiam vita vivam ~a
salutem in Domino semperternam
lex sabati debuit dixisse legitimum temporale, non legitimum ~um
primum enim sciendum est, quod unum significare videntur aeternum et ~um
‘Solus Deus est eternus’, sed forsitan quedam fuerunt ab eterno que non sunt eterna, ut enunciabilia. require aliunde differentiam inter perpetuum, ~um, temporale sive perhenne, et eternum
tibi laus, tibi gloria, tibi gratiarum actio / semper ubique in secula sempiterna
Regi regum laus aeterna / sit per secula sempiterna
terram ‥ abbati et monasterio beati Petri apostolorum principis, quod situm est juxta civitatem Dorovernis in suburbio in ~o possidenda concedimus et confirmamus
terram ‥ Æbbæ abbatissae ‥ in ~um possidendam perdonamus
et hodie quoque et in ~um vae illi homini qui ad mensam domini malignus accedit
domino servus, amico amicus, dilecto dilectus, domno abbati Gisleberto frater Anselmus ~um gaudere
volo ‥ quod ecclesia ‥ et abbas et monachi teneant nunc et usque in ~um predictum manerium
- semper, everlasting, everduring, perpetual, continual, imperishable, eternal, sempiternal: deorum vita, T.: incisae litterae, divinae virtutis testes sempiternae: stellarum cursūs: ignis Vestae: documentum Persarum sceleris.
-
…vides quibus in rebus versentur. adulescentem incensum cupiditate verissimae gloriae, cupientem sibi aliquid consili dari quod ad laudem sempiternam valeret, cohortantur ad decus. non deest oratio ; ego quid possum tamen nescio quid e quercu exsculpseram quod…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…dictaturae nomen sustulisti. haec inusta est a te, a te, inquam, mortuo Caesari nota ad ignominiam sempiternam. Vt enim propter unius M. Manli scelus decreto gentis Manliae neminem patricium Manlium ; Marcum ;…
Cicero, Philippicae
-
…utinam mihi plura in mentem venirent duo certe non praeteribo quae maxime occurrunt quorum alterum pertinet ad virorum fortissimorum gloriam sempiternam, alterum ad leniendum maerorem et luctum proximorum. placet igitur mihi, patres conscripti, legionis Martiae militibus et…
Cicero, Philippicae
-
…nihil censeamus esse malum, quod sit a natura datum omnibus, intellegamusque, si mors malum sit, esse sempiternum malum. nam vitae miserae mors finis esse videtur ; mors si est misera, finis esse nullus potest .…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…et principi gratias exultantes agunt eumque venerantur ut deum ; liberatos enim se per eum dicunt gravissimis dominis, terrore sempiterno et diurno ac nocturno metu. quo terrore quo metu quae est anus tam delira quae timeat ista, quae…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…umquam ex infinitis corporibus similium accessio, ex eoque fieri ut in haec intenta mens nostra beatam illam naturam et sempiternam putet. hoc, per ipsos deos de quibus loquimur, quale tandem est nam si tantum modo ad cogitationem…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…solidae laudis ac verae dignitatis, praestantius mihi potuit accidere quid optabilius ad immortalitatem gloriae atque in memoriam mei nominis sempiternam, quam omnis hoc civis meos iudicare, civitatis salutem cum unius mea salute esse coniunctam quod quidem ego tibi…
Cicero, in Vatinium
-
…, quem P. Lentulus mihi fratrique meo liberisque nostris natalem constituit, non modo ad nostram verum etiam ad sempiterni memoriam temporis, quo die nos comitiis centuriatis, quae maxime maiores comitia iusta dici haberique voluerunt, arcessivit in…
Cicero, post Reditum in Senatu
-
…me sapientiae, quam modo Fannius commemoravit, fama delectat, falsa praesertim, quam quod amicitiae nostrae memoriam spero sempiternam fore, idque eo mihi magis est cordi, quod ex omnibus saeculis vix tria aut quattuor nominantur paria amicorum…
M. Tullius Cicero, De Amicitia