spolio
spolio, to strip, uncover, bare, unclothe
Frieze-Dennison Vergil
Could not find spolieris in Logeion dictionaries.
spolieris Verb: present passive subjunctive 2nd singular of spolio
- I In gen. (rare but class.; syn. exuo): Phalarim vestitu spoliare, Cic. Off. 3, 6, 29: consules spoliari hominem et virgas expediri jubent, Liv. 2, 55 Drak.; cf. Cic. Verr. 2, 4, 40, § 86: Papirius spoliari magistrum equitum ac virgas et secures expediri jussit, Liv. 8, 32; cf. also, Val. Max. 2, 7, 8: corpus caesi hostis, Liv. 7, 26: cadaver, Luc. 7, 627: Gallum caesum torque, Liv. 6, 42: corpus jacentis uno torque, id. 7, 10: jacentem veste, Nep. Thras. 2, 6: folliculos leguminum, to strip off, Petr. 135, 6.—
- II Pregn., to rob, plunder, pillage, spoil; to deprive, despoil; usually: aliquem (aliquid) aliquā re, to deprive or rob one of something (the predominant signif. of the word; syn. praedor).
- α With acc.: Chrysalus me miserum spoliavit, Plaut. Bacch. 5, 1, 8 (1094): meos perduelles, id. Ps. 2, 1, 8 (581): spoliatis effossisque domibus, Caes. B. C. 3, 42 fin.: fana sociorum, Cic. Sull. 25, 71: delubra, Sall. C. 11, 6: templa, Luc. 3, 167; 5, 305: pars spoliant aras, Verg. A. 5, 661: deos, Luc. 1, 379; Quint. 6, 1, 3: spoliare et nudare monumenta antiquissima, Cic. Verr. 1, 5, 14: pudicitiam, id. Cael. 18, 42: dignitatem, id. ib. 2, 3: spoliata fortuna, id. Pis. 16, 38.—
- β Aliquem (aliquid) aliquā re: spoliatur lumine terra, Lucr. 4, 377: caput, i.e. of hair, Petr. 108: spoliari fortunis, Cic. Planc. 9, 22: Apollonium omni argento spoliasti ac depeculatus es, id. Verr. 2, 4, 17, § 37: ut Gallia omni nobilitate spoliaretur, Caes. B. G. 5, 6: provinciam vetere exercitu, Liv. 40, 35: spoliata armis navis, Verg. A. 6, 353: magistro, id. ib. 5, 224: corpus spoliatum lumine, id. ib. 12, 935: Scylla sociis spoliavit Ulixen, Ov. M. 14, 71: penetralia donis, id. ib. 12, 246; 11, 514: te spoliare pudicā Conjuge, id. P. 4, 11, 8: ea philosophia, quae spoliat nos judicio, privat approbatione, omnibus orbat sensibus, Cic. Ac. 2 (Luc.), 19, 61: regem regno, id. Rep. 1, 42, 65: aliquem dignitate, id. Mur. 41, 88; Caes. B. G. 7, 66: probatum hominem famā, Cic. Off. 3, 19, 77: aliquem ornamento quodam, id. de Or. 2, 33, 144: aliquem vitā, Verg. A. 6, 168: spoliare atque orbare forum voce eruditā, Cic. Brut. 2, 6 et saep.: juris civilis scientiam, ornatu suo spoliare atque denudare, Cic. de Or. 1, 55, 235.—*
- γ In a Greek construction: hiems spoliata capillos, stripped of his locks, Ov. M. 15, 213.—
- δ Absol.: si spoliorum causā vis hominem occidere, spoliasti, Cic. Rosc. Am. 50, 145.—Hence, * spŏlĭātus, a, um, P. a., plundered, despoiled: nihil illo regno spoliatius, more impoverished, Cic. Att. 6, 1, 4.
➳ forme dépon. spoliantur Enn. Ann. 619 = spoliant.
- 1. van de kleren ontdoen, uitkleden, ihb. de verslagen vijand de wapenrusting afnemen (m. acc.) [alqm veste; corpus caesi hostis; cadaver];
- 2. plunderen, beroven (van: abl.) [delubra sociorum; alqm argento; alqm regno paterno; alqm vitā]; ➤ viris spoliari van zijn manschappen beroofd worden; — p. adj. spoliātus, a, um geplunderd, leeggeroofd;
- 3. (metaf.) roven [alienam pudicitiam; dignitatem alcis; fortunam].
- spolium, to strip, uncover, bare, unclothe: Phalarim vestitu: spoliari hominem iubent, L.: Gallum caesum torque, L.: iacentem veste, N.—To rob, plunder, pillage, spoil, deprive, despoil, strip, impoverish: (Mars) saepe spoliantem evertit, the spoiler: spoliatis effossisque domibus, Cs.: delubra, S.: orbem terrarum: spoliari fortunis: ut Gallia omni nobilitate spoliaretur, Cs.: vetere exercitu provinciam, L.: te pudicā Coniuge, O.: ea philosophia, quae spoliat nos iudicio: illum vitā, V.: hiemps spoliata capillos, stripped of his locks, O.
-
…, et ex hoc cursu sceleris ac belli iter ad fugam atque in exsilium converterit, non ille a me spoliatus armis audaciae, non obstupefactus ac perterritus mea diligentia, non de spe conatuque depulsus, sed indemnatus innocens in…
Cicero, in Catilinam
-
…amare, potare, signa, tabulas pictas, vasa caelata mirari, ea privatim et publice rapere, delubra spoliare, sacra profanaque omnia polluere. Igitur ii milites, postquam victoriam adepti sunt, nihil reliqui victis fecere .…
Sallust, Catilina
-
…. Hectoris hic magni fuerat comes, Hectora circum et lituo pugnas insignis obibat et hasta postquam illum vita victor spoliavit Achilles, Dardanio Aeneae sese fortissimus heros addiderat socium, non inferiora secutus. Sed tum, forte cava dum…
Vergil, Aeneid
-
…, pueros, divelli liberos a parentum complexu, matres familiarum pati, quae victoribus conlubuissent, fana atque domos spoliari, caedem, incendia fieri, postremo armis, cadaveribus, cruore atque luctu omnia conpleri. Sed per deos…
Sallust, Catilina
-
…nam strenuissumus quisque aut occiderat in proelio aut graviter volneratus discesserat. Multi autem, qui e castris visundi aut spoliandi gratia processerant, volventes hostilia cadavera amicum alii, pars hospitem aut cognatum reperiebant ; fuere item, qui inimicos…
Sallust, Catilina
-
…, cum tantis laudibus philosophiam extuleris Hortensiumque nostrum dissentientem commoveris, eam philosophiam sequere quae confundit vera cum falsis, spoliat nos iudicio, privat adprobatione omni, orbat sensibus et Cimmeriis quidem, quibus aspectum solis sive deus aliquis sive…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…fuerat, primum ut in potestate nostra esset res, ne illum malus emptor alienus mancipiis quae permulta secum habet spoliaret, deinde ut Faustae quoi cautum ille esse voluisset ratum esset. erat etiam illud ut ipsi nos si quid…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…quod insolenter adversarii sui gloriarentur L. Lentulum et C. Marcellum consules creatos qui omnem honorem et dignitatem Caesaris spoliarent, ereptum Ser. Galbae consulatum, cum is multo plus gratia suffragiisque valuisset, quod sibi coniunctus et familiaritate…
Julius Caesar, Gallic War
-
…; et ; testimonio, nec minore nunc sunt sollicitudine quam tum erant studio. etenim est gravius spoliari fortunis quam non augeri dignitate. ergo ut alia in te erant inlustriora, Laterensis, quae tibi maiores tui…
Cicero, pro Plancio
-
…commoda ostendi, cum recordaris in deos immortalis quam impius, quam sceleratus, quam nefarius fueris Apollinemne tu Delium spoliare ausus es illine tu templo tam antiquo, tam sancto, tam religioso manus impias ac sacrilegas adferre conatus es…
Cicero, in Verrem