temperanter
temperanter, with moderation, moderately
tempĕranter, adv., v. temperans.
temperanter, Adv. m. Compar. (temperans), mit Mäßigung, mäßig, Tac. ann. 4, 33 u.a. Amm. 14, 10, 15. – ➳ Cic. ad Att. 9, 2. litt. a. § 2 liest C.F.W. Mueller temperatius.
quasi vel a fornicatione tutum, vel licito matrimonio ~er utentem, vel virginitate gloriosum existere
omnia ~er agere et religiose vivere
nobilis virtus est valde temperantia ‥ omnia in quacunque causa homo ~er cogitet, loquatur, et agat cum consilio salutis suae
mala vitantes, et bona facientes, et hoc mundo ~er utentes
paulo ~ius et vitancius age
quid quod magnificis illis laudibus castigatior illa temperantiorque accessisse videtur et simpliciter ‥ pronuntiatum, ‘pulchra es amica mea’? ‥ quod ‥ ~ius solito ‥ laus ipsa proponitur, cum innovatione pulchritudinis modus quoque adicitur humilitatis
vestimentis utebatur communibus, ita ~er agens, ut horum neque mundiciis neque sordibus esset notabilis
hic primum [diem ] adjungit et ultimum, ideoque ~ius fere dies octo commemorat
in his ‥ omnibus puer Jesus animum habet virilem, prudenter, ~er, fortiter, et juste a socia ac magistra divinitate institutum
tempĕrantĕr (15) (temperans), avec mesure, avec modération : Tac. Ann. 4, 33 ; 15, 29 ; temperantius Cic. Att. 9, 2 a, 2.
(temperanter) adv.with comp.
- temperans, with moderation, moderately: haberi, i. e. to be kept under control, Ta.: temperantius agere.