temperator
temperator, an arranger, organizer
tempĕrātor, ōris, m. [tempero],
- one who duly arranges, orders, or governs (very rare): moderator ille et quasi temperator hujus tripartitae varietatis, Cic. Or. 21, 70: voluptatis, i. e. who enjoys it in moderation, Sen. Vit. Beat. 14, 1.—Poet.: armorum (flumen), i. e. that rightly tempers them, Mart. 4, 55, 15.
temperātor, ōris, m. (tempero), der etwas gehörig einrichtet, -ordnet, varietatis, Cic.: voluptatis, der es mit Maß genießt, Sen. – poet., t. armorum, der sie zurechtmacht, Mart. 4, 55, 15.
tempĕrātŏr, (16) ōris, m. (tempero), ¶ 1 qui mesure, qui dose : Cic. Or. 70 ; Sen. Vita b. 14, 1 ¶ 2 [poét.] armorum Mart. 4, 55, 15, qui donne aux armes la trempe convenable, v. tempero I § 3 fin.
temperātor ōris, m
- tempero, an arranger, organizer: varietatis.