temperativus
tempĕrātīvus, a, um, adj. [tempero],
- soothing, palliative: medicamina, Cael. Aur. Tard. 4, 1, 11.
temperātīvus, a, um (tempero), mildernd, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 1, 11.
[sanguis naturalis ] cum aliis humoribus admixtus malicie eorum est ~us, sua virtute doloris oculorum mitigativus
tempĕrātīvus, a, um (tempero), [médec.] adoucissant : C. Aur. Chron. 4, 1, 11.